ostinato
 
Encyklopedia PWN
ostinato
[wł.],
muz. wielokrotne powtarzanie w toku utworu struktury melodycznej (także harmonicznej lub rytmicznej), najczęściej w głosie najniższym (tzw. basso ostinato);
rozkwit tej techniki przypada na okres baroku, kiedy basso ostinato było podstawą niektórych form wariacyjnych, jak passacagliachaconne; technika ta odżyła w okresie neoklasycyzmu w muzyce; ostinato i basso ostinato spotyka się także w muzyce ludowej i jazzie.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia