modrzew
 
Encyklopedia PWN
modrzew, Larix,
rodzaj drzewiastych roślin nagozalążkowych, z rodziny sosnowatych, z podrodziny modrzewiowych (Laricoideae);
ok. 10 gat. drzew, rzadko krzewów, występujących na półkuli północnej, od koła podbiegunowego aż po Himalaje w Azji i Kalifornię w Ameryce Północnej; dorasta do 50 m wys.; korona stożkowata; igły miękkie, jasnozielone, na pędach skróconych (krótkopędach) zebrane w pęczki, opadające na zimę; kwiaty rozdzielnopłciowe, wiatropylne; szyszki niewielkie, skierowane ku górze, pozostają na gałązkach przez wiele lat; w Europie występują 2 gat. (uprawiane też w lasach i sadzone w parkach): modrzew europejski, L. decidua (L. europaea), i jego podgat. pol. — L. decidua ssp. polonica, rosną w Alpach, Sudetach i Karpatach, oraz modrzew syberyjski, L. sibirica — w Rosji, gł. w środkowej i wschodniej Syberii; modrzewie są światłożądne i w pierwszych latach szybko rosną; żyją do 500 lat; drewno bardzo wartościowe (twarde, ciężkie, żywiczne, bardzo trwałe), wysoko cenione jako budulec; było tradycyjnym materiałem w budownictwie wiejskim (dworki, kościoły, spichrze).
Ilustracje
Modrzew europejski (Larix decidua) fot. A. Stachurska-Swakoń/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia