licznik energii elektrycznej
 
Encyklopedia PWN
licznik energii elektrycznej,
przyrząd do pomiaru energii elektr. w obwodzie prądu elektrycznego;
rozróżnia się l.e.e. prądu przemiennego (mierzą energię czynną i bierną) i prądu stałego (rzadko stosowane); l.e.e. prądu przemiennego (wywzorcowane w kilowatogodzinach) mierzą energię czynną lub bierną w układzie jedno- lub trójfazowym (zależnie od konfiguracji badanego obwodu — sieci energ.); ich wskazania są podstawą rozliczeń za energię elektr. dostarczoną odbiorcy, umożliwiają też kontrolę zużycia i rozpływu energii elektr. w sieciach energ. i zakładach przemysłowych. W celu umożliwienia rozliczeń między odbiorcami i dostawcami energii elektr. wg różnych taryf (np. za pobór energii w pewnych godzinach, za mały współczynnik mocy) stosuje się specjalne l.e.e. (np. wielotaryfowe, maks.). Pod względem konstrukcji i zasady działania l.e.e. dzielą się na elektromech. i elektroniczne. Rozpowszechnione są elektromechaniczne l.e.e. prądu przemiennego, zw. licznikami indukcyjnymi; ich zasada działania jest analogiczna do zasady działania silnika elektrycznego. Zasada działania elektronicznych l.e.e jest oparta na cyfrowym pomiarze chwilowych wartości napięć i prądów oraz na numerycznym obliczaniu wartości wszystkich wielkości wskazanych przez użytkownika i rejestrowaniu ich w pamięci; pomiar energii przebiega prawidłowo nawet przy znacznie odkształconych przebiegach prądu i napięcia sieci.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia