liberum veto
 
Encyklopedia PWN
liberum veto
[łac., ‘wolne nie pozwalam’],
w Polsce potoczna nazwa zasady umożliwiającej zerwanie sejmu (a w konsekwencji unieważnienie wszystkich jego uchwał) przez jednego posła;
protest zgłoszony przeciwko jednej z uchwał danego sejmu unieważniał wszystkie jego uchwały, które traktowano jako całość; liberum veto wyrosło z zasady jednomyślności wymaganej od uchwał sejmowych; jednym ze środków zaradczych przeciwko liberum veto było chwilowe zawieszenie lub odraczanie obrad sejmu (limita) oraz zawiązywanie konfederacji, kiedy to obowiązywała zasada większości głosów, a sejm skonfederowany nie mógł być zerwany; po raz pierwszy zastosowane 1652 przez W. Sicińskiego, później wielokrotnie, zwłaszcza w czasach saskich; kres zasadzie liberum veto położyła Konstytucja 3 maja 1791.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia