instrumentacja głoskowa
 
Encyklopedia PWN
instrumentacja głoskowa,
ukształtowanie głoskowej warstwy utworu poet. polegające na łączeniu podobnych lub kontrastowych dźwięków mowy (samogłosek, spółgłosek), ich zagęszczaniu i porządkowaniu w celu osiągnięcia określonego efektu artystycznego;
np. metafora dźwiękowa, eufonia, rym, onomatopeja, aliteracja, kalambur.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia