generacja harmonicznych światła
 
Encyklopedia PWN
generacja harmonicznych światła, powielanie częstości światła,
wytwarzanie z promieniowania laserowego o częst. podstawowej (ω) promieniowania o częst. będących wielokrotnością częst. podstawowej (2ω, 3ω, ... , );
zjawisko występuje przy przechodzeniu wiązki światła o dużym natężeniu przez nieliniowy ośrodek opt., np. kryształ fosforanu potasu i tytanu; natężenie promieniowania n-tej harmonicznej jest proporcjonalne do n-tej potęgi natężenia promieniowania o częst. podstawowej (prawo to nie jest spełnione dla wielkich natężeń); g.h.ś. w odpowiednich kryształach nieliniowych jest powszechnie stosowana do przetwarzania częst. promieniowania laserowego (z wydajnością sięgającą 90%); wykorzystuje się ją także w pomiarach najkrótszych impulsów promieniowania (o czasach trwania 10−12–10−15 s). Najwyższe stopnie powielenia częst., choć z niewielką wydajnością, osiąga się w ośrodkach gazowych, co może mieć zastosowanie w konstrukcji spójnych źródeł promieniowania rentgenowskiego. Pierwszą generację drugiej harmonicznej światła uzyskał 1961 P.A. Franken dla promieniowania lasera rubinowego (dł. fali promieniowania podstawowego λ = 694,2 nm).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia