fokowate
 
Encyklopedia PWN
fokowate, Phocidae,
rodzina ssaków drapieżnych z grupy płetwonogich;
19 gatunków; kończyny tylne wyciągnięte ku tyłowi, nie mogą być podginane pod ciało i dlatego nie są użyteczne przy poruszaniu się na lądzie; brak małżowin usznych, ale słuch mają doskonały; widzą bardzo dobrze, zarówno w wodzie, jak i na powietrzu; pływają szybko i niezwykle zwinnie, nurkują długo i głęboko; mieszkają głównie w chłodnych morzach obu półkul; fokowate żyjące w strefie wiecznych lodów utrzymują w nich tzw. otwory oddechowe; zwykle żyją w gromadach, w większości w strefie przybrzeżnej; zależnie od gatunku prowadzą życie osiadłe, wędrowne i koczownicze; mają duże znaczenie gospodarcze, poławiane dla skór, tłuszczu i cennego futra (osobniki młode). Foka pospolita (pies morski), Phoca vitulina, długość 1,8 m, ubarwienie szare, ciemno nakrapiane, żyje w północnej części Oceanu Atlantyckiego, spotykana w zachodniej części Morza Bałtyckiego; foka grenlandzka (foka siodlasta), Phoca groenlandica, długość ok. 2 m, ubarwienie jasne, siodlasta ciemna plama na grzbiecie, żyje w morzach arktycznych; obydwa gatunki oraz foka obrączkowana mają największe znaczenie w połowach; foka szara, Halichoerus grypus, długość samców ok. 2 m, ubarwienie ciemnoszare w czarne plamy, żyje w północnej części Oceanu Atlantyckiego, spotykana też w Morzu Bałtyckim, m.in. u polskich wybrzeży. Największym gatunkiem fokowatych jest słoń morski.
Ilustracje
Foka szara, Halichoerus grypusfot. M. Sokólska-Połutrenko/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia