bona fides
 
Encyklopedia PWN
bona fides
[łac., ‘dobra wiara’],
kryterium moralne i psychol., określające stosunek podmiotu do jego obowiązku zachowania się lub też do instniejącego stanu faktycznego względnie prawnego, występujące w prawie rzymskim;
przeciwieństwem bona fides była mala fides [łac. ‘zła wiara’], podstęp, zły zamiar; b.f. miała duże znaczenie przy ocenie skutków prawnych posiadania; tylko posiadacz w dobrej wierze mógł nabyć własność przez zasiedzenie; współcześnie podstawowa zasada prawa cywilnego występująca pod nazwą dobra wiara.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia