„Zapis”
 
Encyklopedia PWN
„Zapis”,
kwartalnik lit., wyd. w Warszawie poza zasięgiem cenzury;
od 1978 wyd. przez oficynę NOWA, przedrukowywany za granicą przez londyńskie czasopismo „Index on Censorship”; tematyka skoncentrowana wokół problemu wolności słowa: eseistyka (dotycząca kwestii przemilczanych i zafałszowanych w latach stalinizmu i PRL w zakresie ideologii, socjologii, kultury, historii), krytyka lit., utwory zakazane w oficjalnym obiegu pol. pisarzy krajowych (powieści J. Konwickiego Kompleks polskiMała apokalipsa, J. Stryjkowskiego Wielki strach) i emigr. — także debiuty — oraz obcych, zwłaszcza ros. i czeskie, dokumenty (rejestry ingerencji GUKPiW, dokumentacja XX Zjazdu ZLP i zebrań oddziału warsz.); stałe rubryki Kronika, Noty o autorach; redaktor m.in.: J. Andrzejewski, S. Barańczak, J. Bocheński, K. Brandys, T. Burek, A. Drawicz, J. Ficowski, Z. Herbert, R. Krynicki, K. Orłoś, W. Woroszylski; próba kontynuacji w stanie wojennym — „Nowy Zapis” (6 numerów 1982–83).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia