Ségur Philippe Paul
 
Encyklopedia PWN
Ségur
[segụ̈r]
Philippe Paul, ur. 4 XI 1780, Paryż, zm. 25 II 1873, tamże,
wnuk Philippe’a Henriego, fr. dyplomata i historyk, marszałek Francji;
oficer (za konsulatu w gwardii), 1800 wyróżnił się w bitwie pod Hohenlinden; adiutant J.A. Macdonalda, później w sztabie Napoleona Bonapartego, 1801 uczestniczył w przygotowaniach pokoju z Lunéville, następnie w misjach dyplomatycznych w Danii, Hiszpanii i we Włoszech; adiutant Napoleona I, 1807 odegrał ważną rolę podczas kampanii w Polsce; 1808 w Hiszpanii (m.in. walczył pod Somosierrą); od 1810 generał; 1812 brał udział w wyprawie na Moskwę, 1813–14 bronił linii Renu i walczył we Francji; poparł Napoleona I w czasie Stu dni; 1818 mianowany marszałkiem, później wycofał się z polityki, do której powrócił po rewolucji lipcowej 1830; od 1831 par Francji; od 1830 czł. Akad. Fr.; gł. dzieła: Histoire de Napoleon et la grande armée pendant l’année 1812 (t. 1–2 1812), Histoire da la Russie et de Pierre le Grande (1829), Histoires et mémoires (t. 1–7 1873).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia