Partia Liberalno-Demokratyczna
 
Encyklopedia PWN
Partia Liberalno-Demokratyczna (PLD), Jiyū Minshutō,
japońska konserwatywna partia polit., zał. 1955.
Rządząca 1955–93, reprezentuje interesy wielkiego kapitału; zdobyła popularność i decydującą pozycję programem budowy silnej gospodarki i osiągnięcia stabilizacji gosp. i społ.; jest partią frakcyjną, z najbardziej wpływowymi: frakcją Tanaki i frakcją Fukudy; przewodniczący partii (2-letnia kadencja) był jednocześnie premierem Japonii; ujawnione na pocz. lat 90. skandale polit.-finansowe, w które byli zamieszani czołowi politycy PLD, osłabiły zaufanie do niej społeczeństwa; w wyborach, rozpisanych po uchwaleniu przez parlament VI 1993 wotum nieufności wobec rządu Miyazawy Kiichi, PLD zdobyła 223 mandaty (44%) w Izbie Reprezentantów (izba niższa), pozostając nadal najsilniejszym ugrupowaniem polit. Japonii; 1994–98 ponownie rządząca w koalicji z Socjaldemokr. Partią Japonii i Nową Partią Prekursorów, następnie z Partią Liberalną oraz Nową Partią Kōmeitō (1999), a od 2000 z Nową Partią Kōmeitō oraz Partią Konserwatywną, po wyborach 2003 z Nową Partią Kōmeitō. Obecnym przewodniczącym PLD (od 2012) jest Shinzō Abe; 2009 utraciła władzę, w przedterminowych wyborach zdobyła tylko 119 mandatów. Od 2012 ponownie rządząca (w koalicji)
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia