Maria Kazimiera d’Arquien
 
Encyklopedia PWN
Maria Kazimiera d’Arquien
[m. k. darkję̣],
zw. Marysieńką, ur. 28 VI 1641, k. Nevers, zm. 30 I 1716, Blois,
królowa polski od 1674; córka Henryka margrabiego de la Grange d’Arquien i Franciszki de la Chârtre de Brillebaut, ochmistrzyni Marii Ludwiki.
Początkowo dwórka Ludwiki Marii, 1658 poślubiła wojewodę kijowskiego J. Zamoyskiego, a 1665 — Jana Sobieskiego; przyczyniła się do wyniesienia męża na tron pol. przez stronnictwo fr.; wywierała duży wpływ na sprawy polit., zwolenniczka sojuszu pol.-fr.; od 1699 przebywała w Rzymie, a od 1714 we Francji. W pałacu w Wilanowie portrety M.K. pędzla J. Tretki i A. Altomontego oraz wizerunek w plafonie C. Callota Jutrzenka.
Bibliografia
M. KOMASZYŃSKI Maria Kazimiera d’Arquien Sobieska, królowa Polski 1641–1716, Warszawa 1984.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia