Heroldia Królestwa Polskiego
 
Encyklopedia PWN
Heroldia Królestwa Polskiego,
instytucja państw. zajmująca się sprawdzaniem dowodów dawnego szlachectwa i wydawaniem odpowiednich świadectw, przygotowywaniem dyplomów herbowych dla nowo nobilitowanych, prowadzeniem księgi szlachty i układaniem Herbarza, od 1840 — także weryfikacją tytułów honorowych;
niesłusznie zakwestionowano szlachectwo wielu osobom, kilkadziesiąt tysięcy podjęło starania o uznanie szlachectwa; opracowano rejestr osób pozbawionych prawa legitymowania się szlachectwem, obejmujący przestępców polit. i kryminalnych. Ogółem Heroldia Królestwa Polskiego potwierdziła szlachectwo ponad 52 tys. osób (tzn. szóstej części dawnej szlachty), co oznaczało zmniejszenie udziału szlachty w liczbie ludności Królestwa Pol. z ok. 7,5% do 1,7%. W 1861–67 księgi szlacheckie prowadziła Rada Stanu, od 1870 Dep. Heroldii Rządzącego Senatu w Petersburgu.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia