Anglikańska Wspólnota
 
Encyklopedia PWN
Anglikańska Wspólnota, ang. Anglican Communion,
związek autonomicznych Kościołów uznających duchowy prymat arcybpa Canterbury, konstytuujących anglikanizm jako czwarty obok katolicyzmu, prawosławia i protestantyzmu wielki nurt chrześcijaństwa;
macierzą Wspólnoty Anglikańskiej jest Kościół Anglii (Kościół anglikański); w jej skład wchodzą narodowe Kościoły episkopalne powstałe w XIX–XX w. w wyniku działalności misyjnej; 1867 arcybiskup Canterbury zaprosił do swej siedziby w londyńskim Lambeth biskupów anglikańskich z całego świata; spotkanie to zainaugurowało Konferencje w Lambeth, odbywające się średnio co 10 lat i gromadzące czynnych biskupów Kościołów Wspólnoty Anglikańskiej; skupia ona ok. 70 mln wiernych, wchodzących w skład 31 autonomicznych Kościołów; największe Kościoły należące do Wspólnoty Anglikańskiej znajdują się w: Wielkiej Brytanii (26 mln wiernych), Nigerii (17,5 mln), Ugandzie (8 mln), Australii (4 mln), USA (2,5 mln), RPA (2 mln), Sudanie Południowym (2 mln), Tanzanii (1,5 mln).
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia