wymianą ciepła

Encyklopedia PWN

urządzenie umożliwiające ciągłą wymianę ciepła między płynami (gazami, cieczami) o różnych temperaturach.
fiz. jeden ze sposobów przekazywania energii między układami makroskopowymi, pozostającymi we wzajemnym kontakcie (układ termodynamiczny). Polega na przekazywaniu energii chaotycznego ruchu cząstek w zderzeniach cząstek tworzących te układy, z czym wiąże się zmiana energii wewnętrznej układów.
urządzenie do obniżania (lub utrzymania na stałym poziomie) temperatury materii zawartej w przestrzeni wyodrębnionej z otoczenia obudową izolacyjną;
Madejski Jan, ur. 12 V 1925, Książ Wielki, zm. 21 X 2000, Warszawa,
termodynamik;
fiz. jedne z pierwszych doświadczeń, które doprowadziły do sformułowania podstaw termodynamiki:
Dewara naczynie
[n. dju:era],
pojemnik (butla) o podwójnych ściankach, spomiędzy których zostało wypompowane powietrze;
wprawianie w ruch danego ośrodka w celu uzyskania emulsji, zawiesiny ciał stałych lub przyspieszenia niektórych procesów (np. ekstrakcji, absorpcji, wymiany ciepła, rozpuszczania);
Mikielewicz Jarosław, ur. 10 IV 1941, Wilno,
inżynier, mechanik, specjalista w dziedzinie termodynamiki i mechaniki płynów;
rektyfikacja
[łac. rectificatio ‘wyprostowanie’],
destylacja frakcjonowana, destylacja frakcyjna,
metoda rozdzielania w sposób ciągły (lub okresowy) mieszanin lotnych składników ciekłych, w wyniku bezprzeponowego, przeciwprądowego (przeciwprąd) zetknięcia par i cieczy złożonych ze składników mieszaniny.
Staniszewski Bogumił Edward, ur. 18 IV 1924, Warszawa, zm. 23 V 1995, Palm Beach (USA, stan Floryda),
inżynier energetyk;
fluidyzacja
[łac. fluidus ‘płynny’],
proces tworzenia się zawiesiny drobnych cząstek ciał stałych w przepływającym z dołu do góry płynie (najczęściej gazie);
Hobler Tadeusz Józef, ur. 16 V 1899, Sambor, zm. 19 III 1975, Gliwice,
inżynier chemik;
klimatyzacja
[łac. < gr.],
technika zapewniająca w zamkniętych pomieszczeniach budynku lub w kabinach pojazdów wymagane warunki klimatyczne: głównie czyste i pozbawione zapachu powietrze o odpowiedniej wilgotności i temperaturze;
konwekcja
[łac.],
fiz. ruch makroskopowych obszarów płynu (cieczy lub gazu) pod wpływem czynników zewnętrznych (konwekcja wymuszona) lub różnicy gęstości (konwekcja swobodna lub naturalna);
reakcja chemiczna, przemiana chemiczna,
przemiana jednych substancji, zwanych substratami, w inne substancje, zwane produktami reakcji chemicznej;
technol. materiały lub wyroby odznaczające się rozwiniętą powierzchnią, umieszczane w niektórych urządzeniach w celu zwiększenia intensywności wymiany masy lub ciepła;
adsorpcja
[łac. ad- ‘przy’, sorbere ‘pochłaniać’],
zagęszczanie substancji (gazów, par, rozpuszczonych ciał stałych, jonów, a także cieczy) na granicy dwóch sąsiadujących faz.
dział techniki zajmujący się budową i eksploatacją maszyn i urządzeń cieplnych wykorzystujący podstawy teoret. nauk: termodynamiki techn., teorii spalania i nauki o wymianie ciepła.
destylacja
[łac. destillatio ‘ściekanie kroplami’],
proces fizykochemiczny polegający na przeprowadzeniu (przez ogrzanie) substancji ciekłych w stan pary, skropleniu (kondensacji) par przez oziębienie i następnie zebraniu skroplonych par — skroplin (czyli destylatu) w specjalnym naczyniu. Jest to metoda rozdziału mieszanin, której podstawą jest różnica w składzie pary i cieczy opisana równowagą termodynamiczną układu.
zmniejszenie ciśnienia występujące podczas przepływu płynu przez zawór, przepustnicę lub inne przewężenie przewodu (kanału);
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia