wrodzona

Encyklopedia PWN

med. genetycznie uwarunkowana choroba kory nadnerczy;
med. wrodzony niedobór ilości lub aktywności niektórych enzymów, będący przyczyną blokowania lub hamowania prawidłowego przebiegu różnych szlaków metabolicznych w organizmie;
kiła, syfilis, lues, dawniej zw. także przymiotem,
układowa choroba zakaźna przenoszona drogą płciową, o przewlekłym przebiegu, wywoływana przez krętki blade;
natywizm
[łac. nativus ‘wrodzony’],
filoz. pogląd w teorii poznania, przyjmujący tezę, że umysł ludzki zawiera wiedzę wrodzoną, wcześniejszą od doświadczenia zmysłowego, zw. też racjonalizmem genetycznym;
natywizm
[łac. nativus ‘wrodzony’],
psychol.:
stulejka, fimoza,
med. wrodzone lub nabyte zwężenie otworu napletka uniemożliwiające zsunięcie go i odsłonięcie żołędzi prącia;
sformułowana przez G.W. Allporta teoria głosząca, że nabyte wzorce i motywy zachowań — w miarę powtarzania się i tworzenia zintegrowanego systemu — wykazują skłonność do uniezależniania się od potrzeb i motywów, których zaspokajaniu pierwotnie służyły;
azoospermia
[gr.],
med. brak plemników i elementów nabłonka plemnikotwórczego w nasieniu;
dział chirurgii zajmujący się usuwaniem lub zmniejszaniem zniekształceń wrodzonych (wad wrodzonych, rozwojowych) lub nabytych (blizn, pourazowych lub pochorobowych ubytków tkanek), powodujących ograniczenie czynności lub zeszpecenie;
wrodzone, genetycznie uwarunkowane lub nabyte zaburzenia funkcji układu odpornościowego, wynikające z niedokształcenia, braku lub uszkodzeń jego struktur;
instynkt
[łac. instinctus ‘podnieta’, ‘popęd’],
biol. uwarunkowana genetycznie dziedziczna zdolność zwierząt i ludzi do wykonywania łańcucha różnych rodzajów zachowania się, napędzanych przez popędy i sterowanych przez odpowiednie bodźce zewnętrzne, prowadzących do skutków koniecznych dla życia osobnika lub utrzymania gatunku.
kardiochirurgia
[gr. kardía ‘serce’, cheirurgía ‘rękodzielnictwo’],
dział chirurgii zajmujący się operacyjnym leczeniem wad wrodzonych i nabytych serca oraz zranień serca.
odcinek przewodu pokarmowego łączący gardziel z żołądkiem;
med. nieprawidłowe połączenie światła narządów lub tkanek z powierzchnią skóry (p. zewnętrzna) lub świateł narządów między sobą (p. wewnętrzna);
narząd mięśniowy, którego skurcze wywołują krążenie krwi;
zwiększona skłonność do krwawień samoistnych lub pourazowych;
taksje
[gr.],
dawniej taktyzmy,
biol. jedne z najważniejszych elementarnych rodzajów wrodzonego zachowania się swobodnie poruszających się drobnych organizmów, od bakterii i pierwotniaków po kręgowce, a także gamet (jak plemniki) i pływek.
med. zaburzenia genetycznie programowanego rozwoju organizmu prowadzące do powstania wad budowy;
anatomiczne zniekształcenia serca;
groźne dla życia i rozwoju noworodka zaburzenie oddychania i krążenia krwi oraz zaburzenia czynności ośrodkowego układu nerwowego, mogące rozpocząć się przed porodem, w czasie porodu lub zaraz po urodzeniu;

Słownik języka polskiego PWN

wrodzony «właściwy człowiekowi od urodzenia»
wrodzić sięwradzać się «stać się podobnym pod jakimś względem do kogoś z rodziny»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia