trygonometrii sferycznej

Encyklopedia PWN

trygonometria
[gr. trígōnon ‘trójkąt’, metréō ‘mierzę’],
mat. pierwotnie — gałąź matematyki poświęcona badaniu związków między bokami i kątami trójkąta (stąd nazwa), później — teoria określonych z tej okazji funkcji (funkcje trygonometryczne), obecnie — dział matematyki szkolnej;
dział geometrii poświęcony badaniu własności figur położonych na sferze, tj. na powierzchni kuli — podobnie jak planimetria, która zajmuje się badaniem własności figur położonych na płaszczyźnie;
Kopernik Mikołaj, ur. 19 II 1473, Toruń, zm. 24 V 1543, Frombork,
polski astronom, matematyk, lekarz, prawnik i ekonomista; twórca teorii heliocentrycznej.
Menelaos z Aleksandrii, Menélaos, żył na przeł. I i II w.,
gr. astronom, fizyk i matematyk;
Mercator
[merkạ:tor]
Nicolaus, właśc. N. Kauffmann, ur. ok. 1620, Eutin (Szlezwik-Holsztyn), zm. 14 I 1687, Paryż,
duński matematyk, astronom i inżynier;
Napier
[nẹıpiər]
John (Jhon) Wymowa, ósmy lord Merchiston, J. Neper Wymowa, ur. 1550, zamek Merchiston k. Edynburga, zm. 4 IV 1617, tamże,
matematyk szkocki;
Regiomontanus, właśc. Johannes Müller, ur. 6 VI 1436, Königsberg (Frankonia), zm. 6(?) VII 1476, Rzym,
niem. astronom i matematyk;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia