sen

Encyklopedia PWN

fizjol. stan funkcjonalny mózgu, przeciwny do czuwania, charakteryzujący się silnie obniżoną łącznością zmysłową organizmu ze środowiskiem.
Sen, Stung Sen,
rz. w Kambodży;
Sen-no Rikyū
[sen no rikju:],
ur. 1522, Sakai, zm. 21 IV 1591,
japoński mistrz ceremonii herbaty;
Sen Amartya Kumar, ur. 3 XI 1933, Santiniketan (Bengal),
indyjski ekonomista i filozof;
chiń. powieść autorstwa → Cao Xueqina.
sezonowe obniżenie aktywności behawioralnej niektórych ssaków (np. niedźwiedzi, borsuków), niesłusznie utożsamiane z hibernacją, od której różni się brakiem głębokiej hipotermii (temperatura wnętrza ciała, obniżona o kilka stopni Celsjusza, pozostaje nadal znacznie wyższa od temperatury otoczenia) i mniejszym spowolnieniem procesów metabolicznych (u niedźwiedzia o 50%);
chiń. mąż stanu, → Sun Yat-sen.
Sun Yat-sen, Sun Jat-sen, właśc. Sun Wen, ur. 12 XI 1866, Xiangshan (prow. Guangdong), zm. 12 III 1925, Pekin,
chiński mąż stanu.
Hun Sen, ur. 4 IV 1951, prow. Kompong Czam,
polityk kambodżański;
Katayama
[katajama]
Sen, właśc. Yabuki Sugatarō, ur. 26 XII 1859, prefektura Okayama, zm. 5 XI 1933, Moskwa,
jap. działacz ruchu robotniczego;
Kim Ir Sen, Kim Ilsong, pierwotnie Kim Songdzu, ur. 15 IV 1912, Mangjongde (prow. Phenian Pd.), zm. 8 VII 1994, Phenian,
przywódca Korei Północnej;
Snów, białorus. Snou, Snoŭ, ros. Snow, Snov,
w. na Białorusi, w obwodzie mińskim, na zachód od Nieświeża, przy szosie do Baranowicz.
grupa zaburzeń stanu zdrowia, których wspólnym elementem jest zaburzenie wzorca snu, którego prawidłowość jest najczęściej oceniana za pomocą wskaźników subiektywnych, jak: czas trwania, łatwość, szybkość oraz pora zasypiania i budzenia się, poczucie wyspania czy występowanie stanów towarzyszących lub zakłócających sen.
Sena Jorge de, ur. 2 XI 1919, Lizbona, zm. 4 VI 1978, Santa Barbara (stan Kalifornia, USA),
poeta portugalski;
teoria S. Freuda wyjaśniająca funkcję i treść marzeń sennych, poddająca interpretacji symbolikę, odwrócenia i przesunięcia zawarte w snach;
Chiang Kai-shek Wymowa, Czang Kaj-szek, Jiang Jieshi, ur. 31 X 1887, Fenghua (prow. Zhejiang), zm. 5 IV 1975, Tajpej,
chiński wojskowy i polityk.
oniryzm
[gr. óneiros ‘sen’, ‘marzenie senne’],
tendencja w literaturze, sztukach plast. i filmie polegająca na kreowaniu rzeczywistości na wzór snu i nawiązywaniu w budowie utworu do reguł rządzących marzeniem sennym;
Obejmuje zarówno tradycyjną twórczość ustną Aborygenów, rdzennej ludności Australii (w ok. 260 językach aborygeńskich), jak i ich anglojęzyczne piśmiennictwo.

Słownik języka polskiego PWN

sen I
1. «naturalny stan umożliwiający organizmowi wypoczynek, polegający na obniżeniu wrażliwości na bodźce, spowolnieniu funkcji fizjologicznych oraz czasowym zaniku świadomości»
2. «to, co się śni człowiekowi śpiącemu»
3. «marzenie o czymś»
sen II «drobna moneta w Japonii, Indonezji, Malezji i Kamdodży»
sen letni «u niektórych zwierząt: obniżenie intensywności procesów życiowych występujące w lecie»
sen zimowy «u niektórych zwierząt: stan ciągłego lub przerywanego snu trwający całą zimę»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia