rzeczowa

Encyklopedia PWN

racjonalność rzeczowa, racjonalność przedmiotowa,
ekon. skuteczne działanie występujące, gdy dokonany dobór środków odpowiada obiektywnie istniejącej rzeczywistości.
kategoria cywilnych praw podmiotowych, zasadniczo obciążających własność.
dział prawa cywilnego regulujący zagadnienia własności i niektórych innych form korzystania z rzeczy;
dobra, które nie zużywają się w całości w trakcie jednego cyklu produkcyjnego;
ekon. zasób wiedzy, umiejętności, zdrowia i energii witalnej zawarty w każdym człowieku i w społeczeństwie jako całości, określający zdolności do pracy, do adaptacji do zmian w otoczeniu oraz możliwości kreacji nowych rozwiązań.
ekon. suma tych części strumieni produkcji, wytworzonych w poszczególnych okresach w przeszłości, które mogą posłużyć do wytwarzania kolejnych dóbr i usług;
kapitał
[łac.],
ekon. jeden z czynników produkcji; źródło finansowania aktywów.
sposób rejestracji obiegu i porządkowania akt powstających w toku działalności urzędu;
kodeks
[łac. codex ‘księga’, ‘spis’],
prawo akt normatywny, współcześnie wydawany z reguły w formie ustawy, stanowiący zbiór zasadniczych przepisów regulujących wyodrębnione dziedziny stosunków społecznych;
encyklopedia
[gr. egkýklios ‘tworzący krąg’, ‘całkowity’, paideía ‘wykształcenie’],
wydawnictwo informacyjne zawierające zbiór wiadomości ze wszystkich dziedzin wiedzy (encyklopedia ogólna, uniwersalna, powszechna) lub jednej dziedziny, dotyczące jednej epoki, jednego terytorium itp. (encyklopedia specjalistyczna, tematyczna), w układzie alfabetycznym lub rzeczowym — w wersji książkowej i/lub elektronicznej.
katalog
[gr.],
spis przedmiotów należących do jakiegoś zbioru ułożony w określonym porządku; np. k. firmowe, dzieł sztuki, wystaw, opisów dokumentów bibliotecznych, np. książek, czasopism, rękopisów (katalog biblioteczny);
urzędowe, jawne rejestry mające na celu ustalenie ogółu praw rzeczowych (głównie praw własności) na nieruchomościach;
spisy dokumentów muzycznych (piśmienniczych, dźwiękowych i ikonograficznych), uporządkowane wg ustalonej metody układu, sporządzane dla celów informacyjnych.
fundusz specjalny przeznaczony na wydatki i inwestycje wojskowe, utworzony na mocy dekretu prezydenta I. Mościckiego IV 1936;
inwentarz
[łac. inventarium ‘spis’],
ekon.:
klasyfikacja
[łac. classis ‘oddział’, facio ‘czynię’],
wielostopniowy podział logiczny;
konkordancja
[średniow. łacina concordantia ‘zgodność’, ‘ugoda’],
alfabetyczny spis wszystkich znajdujących się w wybranym dziele lub w całej twórczości danego pisarza słów i zwrotów (k. słowna) lub motywów tematycznych (k. rzeczowa), ze wskazaniem miejsc ich występowania (np. rozdział, wiersz), zwykle z odpowiednimi cytatami;
organizacja pozarządowa o charakterze dobroczynnym,
ograniczone prawo rzeczowe uprawniające do korzystania z cudzej rzeczy (głównie nieruchomości) lub prawa (np. wierzytelność) i do pobierania z nich pożytków z obowiązkiem zachowania ich substancji i dotychczasowego przeznaczenia;

Słownik języka polskiego PWN

rzeczowy
1. «dotyczący rzeczy, nie osób, pojęć, pieniędzy itp.»
2. «zorganizowany wokół tematów, zagadnień»
3. «dotyczący treści, a nie formy jakiejs wypowiedzi»
4. «ujmujący jakąś sprawę w sposób zgodny z jej istotą»
5. «wolny od emocji i obiektywny »

• rzeczowo • rzeczowość
błąd rzeczowy «błąd dotyczący treści, istoty czegoś»
dowód rzeczowy «przedmiot mający znaczenie dla wykrycia lub potwierdzenia winy oskarżonego»
katalog rzeczowy «sposób uporządkowania księgozbioru według zawartości tematycznej dzieł»
prawo rzeczowe «przepisy prawne dotyczące własności, użytkowania itp. przez obywateli przedmiotów ruchomych i nieruchomych»
rodzaj niemęskoosobowy, żeńsko-rzeczowy «cecha rzeczowników liczby mnogiej odnoszących się do osób płci żeńskiej i zwierząt, przedmiotów, zjawisk oraz pojęć»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia