rozwojową

Encyklopedia PWN

naukozn. prace badawcze zmierzające do rozwinięcia uzyskanych już wyników badań stosowanych przez ich uszczegóławianie w celu bezpośredniego zastosowania w praktyce, do doskonalenia technologii lub konstrukcji wyrobów, świadczenia usług itp.
med. zaburzenia genetycznie programowanego rozwoju organizmu prowadzące do powstania wad budowy;
med. wady różnych struktur znajdujących się w tej samej okolicy ciała, zależne od położenia anatomicznego;
biol. informacja zawarta w genach i strukturach cytoplazmatycznych, umożliwiająca przebieg rozwoju zarodka zgodnie z właściwościami charakterystycznymi dla danego gat. zwierząt;
sformułowana 1828 przez K.E. von Baera koncepcja uporządkowania zdarzeń zachodzących w rozwoju embrionalnym zwierząt tkankowych w system hierarchiczny;
med. układy odniesienia pozwalające na ocenę rozwoju dziecka;
ścisłe uwarunkowanie rozwoju embrionalnego od czynników genetycznych i struktury jaja (zygoty);
zdolność rozwoju danej komórki w określone tkanki i narządy wiążąca się ze stopniem zróżnicowania tej komórki (różnicowanie komórek);
med. współwystępowanie różnych wad rozwojowych mających jedną przyczynę, które są charakterystyczne dla określonego zespołu;
nakłady mające na celu powiększenie majątku trwałego przez budowę nowych obiektów oraz przez rekonstrukcję obiektów już istniejących w danej gałęzi gospodarki narodowej.
antropol. wartości określonych cech organizmu człowieka uznawane za prawidłowe w danej populacji dla osobnika określonej płci i wieku; stosowane najczęściej w: antropologii, medycynie, psychologii, pedagogice i w wychowaniu fizycznym.
dział psychologii zajmujący się procesami, prawidłowościami i kierunkami rozwoju psychiki ludzkiej, zwłaszcza poznawczego, emocjonalnego i moralnego.
med. liczne wady strukturalne wywołane przez jeden lokalny defekt budowy.
psychologia
[gr. psychḗ ‘dusza’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
współcześnie, w najszerszym rozumieniu — nauka zajmująca się ludzkimi czynnościami lub zachowaniami, które składają się zarówno z subiektywnych procesów umysłowych, jak i z zewnętrznych, obiektywnych i fizycznych reakcji;
dysleksja
[gr. dys˜ ‘nie˜’, ‘źle’, léxis ‘wyraz’]:
ekon. pojęcie wprowadzone 1972 w I Raporcie dla Klubu Rzymskiego, opracowane przez zespół naukowców z Massachusetts Institute of Technology (D.L. Meadows i inni), na określenie skończonych rozmiarów zasobów globu ziemskiego.
De Havilland
[dı hạ̈wılənd]
Sir Geoffrey Wymowa, ur. 27 VII 1882, Haslemere (hrab. Surrey), zm. 21 V 1965, Watford (hrab. Hertfordshire),
brytyjski pionier lotnictwa, konstruktor lotniczy, pilot doświadczalny.
inwestycje
[łac.],
ekon. nakłady dokonywane w celu stworzenia lub zwiększenia środków trwałych, które przyczyniają się do wytworzenia dla przyszłego spożycia strumienia dóbr i usług.
mikrocefalia
[gr.],
małogłowie,
med. zaburzenie rozwojowe;
naukozn. sfera aktywności państwa oraz działających w jego imieniu organizacji i instytucji, której celem jest stymulowanie i pobudzanie rozwoju nauki, powiązanie badań nauk. i prac rozwojowych z określonymi sferami życia społ. oraz wykorzystanie postępu nauk.-techn. w tych dziedzinach.

Słownik języka polskiego PWN

rozwój
1. «proces przechodzenia do stanów lub form bardziej złożonych lub pod pewnym względem doskonalszych; też: stadium tego procesu»
2. «sposób rozwijania się zdarzeń w czasie»
3. «proces zmian zachodzących w organizmach w ciągu życia osobnika lub w kolejnych pokoleniach»

• rozwojowy
badawczo-rozwojowy «związany z prowadzeniem badań i planowaniem rozwoju»
cykl rozwojowy «szereg okresowych i regularnie się powtarzających przemian morfologicznych i fizjologicznych, występujących w rozwoju gatunków»
małżeństwo rozwojowe «młode małżeństwo, które może mieć dzieci»
psychologia rozwojowa «dział psychologii zajmujący się rozwojem psychicznym człowieka i prawami, które nim rządzą»
stadium rozwojowe «etap rozwoju osobniczego, kiedy organizm cechuje odmienny zespół właściwości morfologicznych i fizjologicznych»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia