refraktory

Encyklopedia PWN

refraktor
[łac.],
astr. teleskop, w którym obiektywem skupiającym wiązkę światła jest soczewka lub układ soczewek;
teleskop
[gr.],
urządzenie do odbioru promieniowania elektromagnetycznego (optycznego — teleskop optyczny, rentgenowskiego, gamma teleskopy wysokoenergetyczne, radiowego radioteleskop) ciał niebieskich, umożliwiające ogniskowanie wiązki w małym obszarze, w którym to promieniowanie może być analizowane.
zespół przyrządów służących do prowadzenia obserwacji astronomicznych zarówno z powierzchni Ziemi, jak i Kosmosu.
urządzenie do obserwacji obiektów astronomicznych w świetle widzialnym (tj. odbierających fale długości 350–1000 nm);
Dembowski Herkules, ur. 12 I 1812, Mediolan, zm. 19 I 1881, Monte di Albizzate k. Varese,
syn Jana, astronom wł., pochodzenia polskiego.
luneta
[fr.],
przyrząd optyczny służący do zwiększania kąta widzenia („zbliżania”) odległych obiektów, zwiększania ilości dochodzącego od nich światła oraz wyznaczania kierunku, w jakim się te obiekty znajdują.
Yerkes Observatory
[jə̣:rki:z əbzə̣:rwətri],
obserwatorium astr. Chicago State University w Williams Bay, w stanie Wisconsin, na wys. 334 m n.p.m.;

Słownik języka polskiego PWN

refraktor
1. «teleskop, w którym elementem skupiającym światło jest soczewka lub układ soczewek»
2. «urządzenie do zmiany układu przestrzennego strumienia świetlnego przez wykorzystanie zjawiska załamania światła»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia