reaktancją

Encyklopedia PWN

reaktancja
[łac.],
fiz. opór elektr. bierny, → opór elektryczny.
opór elektryczny, oporność elektryczna,
wielkość charakteryzująca przewodnik (gałąź obwodu elektrycznego).
dioda
[gr.],
przyrząd elektronowy o 2 elektrodach (anoda i katoda) odznaczający się nieliniową i niesymetryczną charakterystyką prądowo-napięciową;
cewka elektr., której reaktancja indukcyjna (bierny indukcyjny opór elektr.) w zakresie stosowanych częst. znacznie przewyższa jej rezystancję (opór elektr. czynny);
lampa elektronowa próżniowa przeznaczona do generacji i (lub) wzmacniania mikrofal (generator drgań elektrycznych);
fiz. wielkość charakteryzująca układ fizyczny (mechaniczny, elektryczny i in.) pod względem energetycznym;
Q-metr, miernik dobroci,
metrol. przyrząd elektroniczny do pomiaru dobroci układu cewek indukcyjnych, tj. stosunku reaktancji indukcyjnej cewki ωL do tzw. szeregowej rezystancji strat cewki Rs (dobroć Q = ωL/Rs);

Słownik języka polskiego PWN

reaktancja «opór bierny, wywołujący przesunięcie fazowe między prądem a napięciem w obwodzie prądu zmiennego»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia