dławik elektryczny
 
Encyklopedia PWN
dławik elektryczny,
cewka elektr., której reaktancja indukcyjna (bierny indukcyjny opór elektr.) w zakresie stosowanych częst. znacznie przewyższa jej rezystancję (opór elektr. czynny);
często zawiera rdzeń ferromagnet. zwiększający indukcyjność cewki, wówczas jednak zależność między napięciem i natężeniem prądu elektr. staje się nieliniowa ze względu na nieliniową charakterystykę magnesowania rdzenia; stosowany w obwodach elektrycznych prądu przemiennego do tłumienia wyższych harmonicznych prądu (czyli przybliża krzywą prądu do sinusoidy), w układach prostowniczych dużych mocy jako element wygładzający prąd w filtrach przeciwzakłóceniowych, w stabilizatorach wartości prądu przemiennego, w sieciach elektroenerg. do ochrony przed skutkami przepięć, zwarć itp.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia