dławik elektryczny,
cewka elektr., której reaktancja indukcyjna (bierny indukcyjny opór elektr.) w zakresie stosowanych częst. znacznie przewyższa jej rezystancję (opór elektr. czynny);
dławik elektryczny
Encyklopedia PWN
często zawiera rdzeń ferromagnet. zwiększający indukcyjność cewki, wówczas jednak zależność między napięciem i natężeniem prądu elektr. staje się nieliniowa ze względu na nieliniową charakterystykę magnesowania rdzenia; stosowany w obwodach elektrycznych prądu przemiennego do tłumienia wyższych harmonicznych prądu (czyli przybliża krzywą prądu do sinusoidy), w układach prostowniczych dużych mocy jako element wygładzający prąd w filtrach przeciwzakłóceniowych, w stabilizatorach wartości prądu przemiennego, w sieciach elektroenerg. do ochrony przed skutkami przepięć, zwarć itp.
Znaleziono w książkach Grupy PWN
Trwa wyszukiwanie...
![](/theme/Dictionary/img/spinner.gif)