radiolokacji

Encyklopedia

radiolokacja
[łac.],
wykrywanie i określanie położenia obiektów za pomocą fal radiowych;
rodzaj sportu krótkofalarskiego, → radioorientacja sportowa.
radar
[ang. Radio Detecting and Ranging],
radiolokator, stacja radiolokacyjna,
urządzenie radioelektroniczne lub system złożony ze współpracujących ze sobą urządzeń radioelektronicznych;
dział techniki zajmujący się wytwarzaniem, przetwarzaniem (np. wzmacnianiem, modulacją), przesyłaniem, wydzielaniem (selekcją) impulsów, zwłaszcza elektr., oraz pomiarami ich parametrów.
Kroszczyński Jan, ur. 30 V 1927, Warszawa, zm. 23 V 1984, tamże,
elektronik; specjalista w dziedzinie radiolokacji i teorii sygnałów;
antena
[łac. antenna ‘reja’],
urządzenie do wysyłania (antena nadawcza) lub (i) odbierania (antena odbiorcza) fal elektromagnetycznych (radiowych), stanowiące część składową każdego systemu radiokomunikacyjnego.
autokorelacja
[gr.-łac.],
mat. pojęcie z dziedziny procesów stochastycznych stacjonarnych,
Boncz-Brujewicz Michaił A., ur. 9 II 1888, Orzeł, zm. 7 XI 1940, Leningrad (ob. Petersburg),
radiotechnik rosyjski;
dipol
[gr.],
dipol zakłócający,
telekom. element odbijający fale elektromagnet., wykonywany w postaci b. cienkich metalowych drucików, pasków folii lub metalizowanych cienkich przewodów z tworzyw sztucznych;
fale elektromagnetyczne dł. od 0,1 mm do 100 km (częst. od 3000 GHz do 3 kHz).
mikrofale
[gr.-niem.],
fale radiowe o częstotliwości od 300 MHz do 3 THz (długość od 1 m do 0,1 mm);
Nowacki Paweł Jan, ur. 25 VI 1905, Berlin, zm. 23 V 1979, Warszawa,
elektrotechnik i automatyk;
urządzenie elektroniczne przeznaczone do selektywnego odbioru sygnałów niesionych przez fale radiowe (emitowane przez nadajnik radiokomunikacyjny), a także do ich przetwarzania, ewentualnie rejestracji.
transputer
[ang. transistor computer],
inform. mikrokomputer jednoukładowy przeznaczony do pracy w systemie wieloprocesorowym, oprac. przez bryt. firmę Inmos;
lokacja
[łac.],
techn. wykrywanie obiektów oraz wyznaczanie ich położenia lub parametrów ruchu;
dział nauki i techniki zajmujący się wytwarzaniem, przesyłaniem, wzmacnianiem i przetwarzaniem mikrofal.
radioorientacja sportowa, radiolokacja sportowa, radiowe polowanie na lisa,
rodzaj sportu krótkofalarskiego (krótkofalarstwo);
radiotechnika
[łac.-gr.],
dział nauki i techniki, zajmujący się metodami wytwarzania drgań elektr. i fal radiowych oraz ich wykorzystaniem w procesach przesyłania i przetwarzania informacji (radiokomunikacja, telewizja, radiolokacja, radiofonia), w procesach sterowania (telemechanika), a także w grzejnictwie elektrycznym, mikrofalowej technice oraz w medycynie (m.in. do celów diagnostycznych i leczn.).
Tuchaczewski Michaił N., ur. 16 II 1893, w. Aleksandrowskoje (gubernia smoleńska), zm. 11 VI 1937, Moskwa,
ros. marszałek, teoretyk wojskowości.

Słownik języka polskiego

radiolokacja «wykrywanie i określanie położenia lub parametrów ruchu oddalonych, niewidocznych obiektów za pomocą fal radiowych»
• radiolokacyjny
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia