plebs

Encyklopedia PWN

plebs
[łac.],
stosowane w historiografii określenie najniższej grupy społecznej w miastach europejskich w średniowieczu i czasach nowożytnych do schyłku XVIII w.;
plebs
[łac.],
warstwa społeczna w starożytnym Rzymie;
Cezar, Gajusz Juliusz Cezar, Caius Iulius Caesar, ur. 13 VII 100 p.n.e., zm. 15 III 44 r. p.n.e., Rzym,
wódz i polityk rzymski.
Kozacy
[ukr. < tur.],
grupa ludności, która tworzyła swoisty wolny stan w XV–XVII w. w Rzeczypospolitej i w XVI–XVIII w. w państwie moskiewskim (potem Rosji).
lex
[łac.],
w staroż. Rzymie ustawa powszechnie obowiązująca, przepis prawa, leges;
Lud Polski, Lud Polski w Emigracji,
radykalna emigr. organizacja zawiązana 1835 w Wielkiej Brytanii przez grupę secesjonistów z TDP;
jeden z nurtów pol. literatury plebejskiej XVI i XVII w.;
patrycjat
[łac.],
określenie elity politycznej, majątkowej i społecznej sprawującej władzę w dużych miastach europejskich XIII–XVIII w.
Petroniusz Maksymus, Anicius Petronius Maximus, ur. ok. 400, zm. 31 V 455,
cesarz rzymski od 17 III 455;
plebejusze, łac. plebei, plebs,
w starożytnym Rzymie część społeczeństwa;
rewolucja społeczna, w której wyniku zostały obalone monarchia absolutna i ustrój stanowy we Francji;
druga pod względem liczebności (liczniejsi są Wisajowie) grupa etniczna Filipin;
Teognis, Théognis, żył w VI w. p.n.e.,
poeta grecki;
trybun plebejski, trybun ludowy, łac. tribunus plebis,
w starożytnym Rzymie stanowisko utworzone podczas I secesji plebsu (494 p.n.e.) w celu niesienia pomocy (auxilium) obywatelom zagrożonym niekorzystnymi posunięciami (coercitio) konsula;
polska emigracja polityczna po powstaniu listopadowym 1830–31, nazwana tak ze względu na wybitną rolę, jaką odegrała w życiu politycznym i umysłowym narodu polskiego, oraz na liczebność (bezpośrednio po powstaniu 8–9 tys., a do 1862 ok. 20 tys. osób).

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

plebs
1. «ogół ludzi niewykształconych i niezamożnych, mających obojętny stosunek do kultury»
2. «w dawnej Polsce: warstwa społeczna nienależąca do stanu szlacheckiego»
3. «w starożytnym Rzymie: warstwa obywateli wolnych, ale niemających pełni praw politycznych»

• plebejski • plebejskość • plebejusz • plebejuszowski • plebejuszka, plebejka
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia