paleogen

Encyklopedia PWN

paleogen
[gr. palaiós ‘stary’, ‘dawny’, génos ‘ród’, ‘pochodzenie’],
wczesny podokres (jednostka geochronologiczna) trzeciorzędu, trwający od ok. 65 do ok. 24 mln lat temu;
pierwszy okres (jednostka geochronologiczna) ery kenozoicznej, trwający od ok. 65 do 1,8 mln lat temu (według niektórych poglądów — do 2,5 mln lat temu); także system (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący skały powstałe w tym okresie.
Alpy, fr. Alpes, niem. Alpen, wł. Alpi, słoweń. Alpe,
najwyższy obszar górski w Europie.
Czarnomorska, Nizina, Pryczornomorśka nyzowyna, Prychornomors'ka nyzovyna,
obszar nizinny na Ukrainie (niewielki fragment w Mołdawii), nad M. Czarnym i M. Azowskim, między deltą Dunaju i Wyż. Besarabską na zachodzie a rz. Kalmius na wschodzie;
embritopody, Embrithopoda,
rząd wymarłych ssaków spokrewnionych z góralkami i trąbowcami;
eocen
[gr. ēṓs ‘jutrzenka’, kainós ‘nowy’],
druga epoka wczesnego trzeciorzędu (paleogenu) trwająca od ok. 55 do ok. 34 mln lat temu;
idiornisowate, Idiornithidae,
rodzina kopalnych lądowych ptaków;
Kaukaz, Mały, azerb. Kiçik Qafqaz, orm. P’ok’r Kovkas, gruz. Mts’ire Kavkasioni, Patara Kavkasioni,
góry w Azerbejdżanie, Armenii i Gruzji, ograniczają od północy Wyżynę Armeńską;
kenozoik
[gr. kainós ‘nowy’, zōḗ ‘życie’],
era kenozoiczna,
najmłodsza era (jednostka geochronologiczna) w geologicznej historii Ziemi, trwająca od ok. 65 mln lat temu do dziś; także eratem (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący skały powstałe w tej erze.
ruchy tektoniczne będące w szerokim ujęciu fazami orogenezy alpejskiej, przypadające na schyłek kredy i początek paleogenu.
Nemërçka, Nemërçkë,
pasmo górskie w południowej Albanii i północno-zachodniej Grecji, na zachód od doliny rzeki Vjosa, część gór Pindos;
oligocen
[gr. olígos ‘mały’, kainós ‘nowy’],
geol. trzecia (ostatnia) epoka wczesnego trzeciorzędu (paleogenu), trwająca od ok. 34 do ok. 24 mln lat temu;
paleocen
[gr.],
najstarsza epoka wczesnego trzeciorzędu (paleogenu), trwająca od ok. 65 do ok. 55 mln lat temu;
pasmo górskie na granicy Zewnętrznych i Centralnych Karpat Zachodnich, w Polsce i na Słowacji, między Kotliną Orawsko-Nowotarską na zachodzie i północnym zachodzie, Gorcami na północy, Beskidem Sądeckim na północnym wschodzie a Pogórzem Spisko-Gubałowskim i Magurą Spiską na południu.

Słownik języka polskiego PWN

paleogen «starszy okres trzeciorzędu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia