półprzewodnikowe

Encyklopedia PWN

elektron. przyrząd (element), którego działanie opiera się na wykorzystaniu zjawisk fiz. występujących w półprzewodnikach.
laser, w którym układem generującym promieniowanie jest struktura półprzewodnikowa, najczęściej dioda ze złączem pn.
detektor, w którym do detekcji promieniowania wykorzystuje się złącze pn spolaryzowane w kierunku zaporowym;
elektron. mikrominiaturowy układ elektroniczny (mikroukład), w którym wszystkie elementy lub ich część (wraz z połączeniami) są wytworzone w jednym cyklu technologicznym wewnątrz lub na powierzchni wspólnego podłoża i stanowią nierozdzielną całość;
dioda
[gr.],
przyrząd elektronowy o 2 elektrodach (anoda i katoda) odznaczający się nieliniową i niesymetryczną charakterystyką prądowo-napięciową;
elektron. technologia wytwarzania przyrządów półprzewodnikowych (układów scalonych, tranzystorów, diod i in.), w której wszystkie procesy prowadzące do uzyskania struktur tych przyrządów odbywają się na jednej stronie (powierzchni) płytki, stanowiącej ich podłoże i wykonanej z materiału półprzewodnikowego (półprzewodniki).
przyrząd elektronowy o 2 elektrodach, lampowy (lampa mikrofalowa) lub półprzewodnikowy, przeznaczony do pracy w zakresie częst. odpowiadających mikrofalom.
fotodioda
[gr.],
dioda (lampowa lub półprzewodnikowa), której działanie jest oparte na zjawisku fotoelektrycznym.
elektronika
[gr.],
dziedzina nauki i techniki, zajmująca się wykorzystaniem zjawisk związanych z ruchem elektronów swobodnych w próżni, gazach i ciałach stałych (głównie półprzewodnikach);
nanostruktury
[gr.-łac.],
elektron. struktury materialne składające się z elementów, których wielkość zawiera się (umownie) w granicach od kilku do kilkuset nm.
detektor podczerwieni, detektor promieniowania podczerwonego,
przetwornik energii promieniowania podczerwonego w energię elektryczną lub rzadziej w inne postacie energii (np. energię wewnętrzną, energię mechaniczną) wygodne do bezpośredniego pomiaru;
dyktafon
[łac. dicto ‘dyktuję’, gr. phōnḗ ‘głos’],
przenośne urządzenie elektroniczne, zwykle miniaturowe, przeznaczone do zapisywania i odtwarzania dźwięków, gł. mowy;
litografia
[gr. líthos ‘kamień’, gráphō ‘piszę’,‘rysuję’],
elektron. jeden z etapów (procesów) technologii planarnej;
Ałfiorow Żores I., Zhores Alferov, Zhores Alferow, ur. 15 III 1930, Witebsk, zm. 1 III 2019, Petersburg,
fizyk rosyjski;
przyrząd, którego częściami składowymi są przyrządy elektronowe: lampowe (np. lampy elektronowe) lub półprzewodnikowe (np. diody półprzewodnikowe, tranzystory, układy scalone);
cienkie warstwy krystaliczne wytwarzane na powierzchni krystalicznego podłoża przy użyciu różnych metod wykorzystujących zjawisko epitaksji.
MOS, ang. Metal-Oxide-Semiconductor,
struktura półprzewodnikowa, stanowiąca układ 3 warstw: metalu, tlenku i półprzewodnika, wytwarzana technologią, zw. technologią MOS (będąca odmianą technologii planarnej).
elektron. precyzyjne urządzenie elektromech., przeznaczone do pomiarów parametrów elektr. struktur przyrządów półprzewodnikowych (np. diod, tranzystorów, układów scalonych);
Świt Alfred Henryk, ur. 1 XII 1928, Poznań, zm. 16 IV 1999, Warszawa,
elektronik;
tantal
[łac. < gr.],
Ta, tantalum,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 73;

Słownik języka polskiego PWN

półprzewodnik «niemetalowy przewodnik elektronowy będący ciałem stałym, którego opór właściwy jest większy niż metalu, a mniejszy niż dielektryków»
• półprzewodnikowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia