osteoporoza

Encyklopedia PWN

osteoporoza
[gr.],
med. uogólniony zanik kości, → zrzeszotnienie kości.
Cushinga zespół
[z. kuszıŋa],
przewlekła choroba wywołana nadczynnością kory nadnerczy;
med. dział fizykoterapii zajmujący się rehabilitacją i leczeniem zaburzeń czynnościowych narządu ruchu, gł. układu stawowo-mięśniowego.
syntetyczny hormon steroidowy, metylowa pochodna testosteronu;
med. stan patologiczny polegający na miejscowym lub ogólnym zmniejszeniu się ilości soli wapnia w kościach;
osteo-
[gr. ostéon ‘kość’],
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kością, tkanką kostną, kośćcem;
zespół metod wizualizacyjnych badania struktury ciała i czynności narządów, w których wykorzystuje się promieniowanie rentgenowskie.
med. dział fizykoterapii wykorzystujący biol. wpływ na organizm ludzki promieniowania elektromagnetycznego o długości fali od 15 000 do 200 nm, obejmującego podczerwień (IR), światło widzialne i nadfiolet (UV);
wapń, Ca, calcium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 20;
antropol. stan zaawansowania rozwojowego jednostki lub grupy ludzi w każdej fazie życia. Termin „wiek biologiczny człowieka” jest oceną jednostki lub grupy w stosunku do standardu, jaki wyznaczają normy rozwojowe, będące wartością średnią cechy dla danej klasy wieku.
med. przewlekła metaboliczna choroba kości z postępującym ubytkiem masy kostnej i uszkodzeniem mikroarchitektury, prowadzącym do zmniejszenia jej wytrzymałości mech. stwarzającym ryzyko złamań;
dostarczanie organizmowi ludzkiemu pokarmów pobieranych w stanie naturalnym lub przetworzonym — jako różnorodne potrawy i napoje (żywność), zapewniających utrzymanie jego podstawowych funkcji życiowych.

Słownik języka polskiego PWN

osteoporoza «przewlekłe odwapnienie kości, zmniejszenie ich masy i gęstości powodujące zwiększoną ich łamliwość»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia