ochronę czynną

Encyklopedia PWN

zool. cechy i działania służące ochronie przed uszkodzeniami ciała;
ekol. zachowanie, właściwe wykorzystanie oraz odnawianie składników i zasobów przyrody żywej i nieożywionej;
prawo przestępstwo polegające na agresywnym zachowaniu zmierzającym do naruszenia nietykalności cielesnej lub do uszkodzenia ciała osoby podlegającej szczególnej ochronie;
działania techn. i organizacyjno-prawne, których celem jest zachowanie lub przywrócenie wodom naturalnym pełnej przydatności jakościowej oraz utrzymanie równowagi bilansu wodno-gosp. kraju.
grupa metod ochrony roślin polegająca na czynnym wykorzystaniu żywych organizmów do utrzymywania niskiej liczebności populacji organizmów szkodliwych dla roślin uprawnych;
pestycydy
[łac. pestis ‘zaraza’, occido ‘zabijam’],
substancje chem., syntetyczne lub naturalne, stosowane gł. jako środki ochrony roślin uprawnych, ponadto do ochrony drewna, tworzyw sztucznych i in. materiałów oraz do zwalczania pasożytów zwierząt i ludzi.
Indianie
[hiszp. < gr. < sanskr.],
rdzenni mieszkańcy Ameryki (nazwę tę nadał im K. Kolumb, który użył jej w przekonaniu, że dotarł do Indii), przybyli w wielu falach migracyjnych z północno-wschodniej Azji pomostem lądowym istniejącym w miejscu dzisiejszej Cieśniny Beringa;
kosmetyki
[gr.],
środki do oczyszczania, pielęgnowania i upiększania skóry, włosów, paznokci i oczu, także do maskowania defektów urody.
akinezja
[gr. a- ‘nie-’, kínēsis ‘ruch’],
med. brak zdolności wykonywania ruchów czynnych;
fungicydy
[łac.],
środki grzybobójcze,
substancje biologicznie czynne o działaniu grzybobójczym (należące do pestycydów), stosowane w ochronie roślin w celu zapobiegania chorobom wywoływanym przez grzyby patogeniczne bądź do zwalczania tych chorób;
termin używany w pol. prawie karnym w dwojakim znaczeniu: jako podmiot przestępstwa (np. przyjęcie korzyści majątkowej, przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków) oraz jako przedmiot przestępstwa (np. czynnej napaści na f.p.funkcjonariusza publicznego);
insektycydy
[łac.],
środki owadobójcze,
substancje chem. i mikrobiol. zaliczane do pestycydów, stosowane do zwalczania szkodliwych owadów w ochronie roślin, higienie sanitarnej, weterynarii i in.;
trwałe (nieodwracalne w naturalny sposób) uszkodzenie lub zniszczenie dużego obszaru środowiska przyrodniczego, wpływające negatywnie, bezpośrednio lub pośrednio, na zdrowie, często życie ludzi.
rośliny użytkowe wykorzystywane przez ludzi lub zwierzęta; stosowane w odpowiedniej postaci i dawce, wywierają uchwytne, pozytywne, leczn. działanie fizjol. na ich organizmy;
zool. genetycznie uwarunkowane, popędowe sposoby zachowania się osobników danego gat. w określonych sytuacjach życiowych;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia