obrotowe

Encyklopedia PWN

górn. wiercenie polegające na skrawaniu, ścieraniu, miażdżeniu lub kruszeniu skały przez obracający się świder;
ekon. składniki majątkowe przedsiębiorstwa;
tłoczenie przez wyoblanie połączone z jednoczesnym pocienianiem ścianki lub tylko przez pocienianie ścianki (np. naczynia cylindrycznego) przez rozwalcowywanie rolką po uprzednim umieszczeniu naczynia na trzpieniu (wzorniku);
dynamiczne i kinematyczne równania ruchu obrotowego bryły sztywnej wokół jej środka masy lub punktu nieruchomego;
kręg obrotowy, obrotnik,
drugi kręg szyjny;
silnik spalinowy, w którym element pełniący rolę tłoka wykonuje ruch obrotowy;
mat. bryła powstająca przez obrót figury płaskiej wokół prostej leżącej w płaszczyźnie tej figury;
ekon. środki produkcji, które są całkowicie zużywane w okresie jednego cyklu produkcyjnego.
mat. powierzchnia otrzymana przez obrót paraboli dookoła jej osi symetrii;
ekon. typ podatku pośredniego, pobierany w niektórych krajach przez państwo od wielkości obrotu wg określonej stawki procentowej lub kwotowej.
mat. powierzchnia, którą można otrzymać przez obrót krzywej płaskiej dokoła prostej (osi obrotu) leżącej w płaszczyźnie tej krzywej.
mat. przekształcenie przestrzeni będące przemiennym złożeniem symetrii płaszczyznowej i obrotu;
górn.:
techn. połączenie ruchowe (para kinematyczna) 2 członów umożliwiające ich względny ruch obrotowy wokół osi lub punktu.
maszyna elektryczna przetwarzająca energię elektr. w energię mech. ruchu obrotowego (s.e. wirujący) lub, rzadziej, postępowego (silnik liniowy);
maszyna, w której następuje zamiana energii chemicznej zawartej w dostarczonym do niej paliwie na pracę mechaniczną.
filtr
[łac.],
urządzenie do oddzielania cząstek od cieczy lub gazów przez filtrację;
rodzaj przekładni, której wszystkie elementy są ciałami stałymi, sztywnymi lub podatnymi;
bryła sztywna znajdująca się w ruchu wokół swego środka masy (ciała niebieskie — np. Ziemia, pociski wystrzelone z broni palnej o lufie gwintowanej, rzucony dysk, bumerang) lub wokół jednego ze swych punktów, który pozostaje nieruchomy w rozważanym układzie odniesienia (żyroskop umieszczony w zawieszeniu Cardana lub b. dziecinny).
techn. nazwa różnych elementów w kształcie brył obrotowych lub zbliżonym, o rozmaitej budowie i różnym, zależnie od przeznaczenia, ukształtowaniu obrzeży;

Słownik języka polskiego PWN

obrotowy
1. «dotyczący ruchu dokoła własnej osi; też: powstający w wyniku takiego ruchu»
2. «mający możność obracania się»
3. «dotyczący gotówkowego lub towarowego obrotu w przedsiębiorstwie»

• obrotowo
stożek obrotowy, obrotowy prosty, kołowy «bryła ograniczona, powstała przez obrót trójkąta prostokątnego dookoła jednej z jego przyprostokątnych»
elipsoida obrotowa «bryła geometryczna powstająca przez obrót elipsy dookoła jej osi symetrii»
kapitał obrotowy «środki produkcyjne zużywane całkowicie w ciągu jednego cyklu produkcyjnego»
kręg obrotowy «kręg szyjny, umożliwiający obracanie głowy»
prędkość obrotowa «prędkość kątowa ciała określana liczbą jego obrotów na jednostkę czasu»
ruch obrotowy, wirowy «ruch, w którym punkty leżące na danej prostej pozostają nieruchome, pozostałe zaś punkty bryły poruszają się po okręgach, których środki leżą na tej prostej»
scena obrotowa «scena obracająca się dzięki wmontowanej w nią tarczy obrotowej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia