normą językową

Encyklopedia PWN

zbiór wszystkich aprobowanych przez użytkowników jednostek językowych oraz reguł ich połączeń; n.j. opiera się na zwyczaju i poczuciu językowym; termin używany także w znaczeniu: poprawność językowa.
nieświadome odstępstwo od normy językowej.
termin wieloznaczny dotyczący porozumiewania się językiem zgodnie z obowiązującą w danym społeczeństwie i zwyczajowo utrwaloną normą językową, czyli zespołem jednostek językowych oraz reguł określających sposób ich realizacji w tekstach mówionych i pisanych.
językoznawstwo, lingwistyka,
nauka o językach indywidualnych i o języku w ogóle, tzn. o charakterystycznej dla człowieka zdolności mówienia, która odróżnia go od zwierząt.
historyczne i współczesne języki subkontynentu indyjskiego (obszar współczesnych: Indii, Pakistanu, Bangladeszu, Nepalu, Sri Lanki, Malediwów i północno-wschodniego Afganistanu).
język polskich zbiorowości etnicznych zamieszkujących poza granicami kraju;
szkoła językoznawcza powstała w 2. poł. lat 70. XIX w. w Lipsku.
ortoepia
[gr. orthoépeia ‘poprawna wymowa’],
zasady poprawności wymowy; poprawność w używaniu form językowych;
strukturalizm
[ang. < łac.],
termin upowszechniony w latach 40. XX w.; pierwotnie oznaczał podejście i metodę badawczą stosowane w lingwistyce, następnie stał się nazwą orientacji teoretycznej w antropologii społecznej i kulturowej, badaniach literackich, religioznawstwie i psychologii.
archaizm
[gr. archaíos ‘dawny’],
forma wyrazu, wyraz, jego znaczenie, konstrukcja składniowa, które wyszły z użycia i są przestarzałe z punktu widzenia normy językowej danej epoki,
wprowadzanie w społeczeństwach niechrześcijańskich zasad wiary i norm etycznych według nauki Jezusa Chrystusa,
Daleki Wschód, ang. Far East, ros. Dạlnij Wostọk,
nazwa przyjęta w eur. kręgu kulturowym dla polit.-gosp. obszaru o niejednoznacznie określanych granicach we wschodniej Azji, nad O. Spokojnym.
film
[ang.]:
rdzenna ludność Kaukazu, silnie zróżnicowana pod względem językowym (kaukaskie języki);
Międzynarodowy Znormalizowany Numer Książki, ang. International Standard Book Number (ISBN),
10-cyfrowy symbol nadawany każdej książce i (osobny) publikacjom wielotomowym jako całości;
kierunek w nauce o literaturze i w krytyce lit. wykrystalizowany pod wpływem psychoanalizy.
kierunek psychologii głębi (teoria) i metoda psychoterapii (praktyka) zainicjowane przez S. Freuda.
Puchmajer Antonín Jaroslav, ur. 7 VII 1769, Týn nad Vltavou, zm. 29 IX 1820, Praga,
czeski poeta, ksiądz katolicki;
puryzm
[łac. purus ‘czysty’],
językozn. przesadna dbałość o czystość języka;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia