mięśni szkieletowych

Encyklopedia PWN

kurczliwe narządy zwierząt i człowieka, strukturalne i funkcjonalne podjednostki układu mięśniowego zbudowane z tkanki mięśniowej;
rodzaj tkanki zwierzęcej; jest zbudowana z komórek zdolnych do kurczenia się, odgrywa więc podstawową rolę we wszystkich ruchach.
mięśniowy układ, umięśnienie, muskulatura,
zespół mięśni biorących udział w wykonywaniu ruchów przez cały organizm lub narządy.
tężyczka, tetania, spazmofilia,
zespół objawów zależny od niedoboru wapnia (gł. zjonizowanego) przejawiający się napadami tonicznych skurczów mięśni szkieletowych, z zachowaną świadomością;
elektrodiagnostyka
[gr. ḗlektron ‘bursztyn’, diagnōstikós ‘umiejący rozpoznawać’, ‘rozpoznawczy’],
med. metoda diagnostyczna wykorzystywana do badania pobudliwości mięśni i nerwów, przewodnictwa nerwowego i połączenia nerwowo-mięśniowego;
miofibryle
[gr.-łac.],
włókienka kurczliwe,
anat. kurczliwe elementy włókna mięśniowego mięśni szkieletowych i mięśnia sercowego (w komórkach mięśni gładkich miofibryle nie występują);
tężec, tetanus,
med. ostra choroba zakaźna wywołana przez silną toksynę (tetanospazminę) wytwarzaną przez postać wegetatywną laseczki tężca (Clostridium tetani);
elektromiografia
[gr. ḗlektron ‘bursztyn’, mys, myós ‘mięsień’, gráphō ‘piszę’],
EMG,
jedna z metod diagnostycznych elektrografii polegająca na odbiorze, rejestracji i analizie sygnałów elektr. generowanych przez mięśnie szkieletowe podczas skurczu (potencjały bioelektryczne);
Garbuliński Tadeusz, ur. 25 VIII 1920, Strzemieszyce, zm. 22 II 2011, Jelenia Góra,
lekarz weterynarii, farmakolog;
Kilarski Wincenty Michał, ur. 22 I 1931, Kraków,
zoolog cytolog;
Orbeli Leon A., ur. 7 VII 1882, Erywań, zm. 9 XII 1958, Leningrad (ob. Petersburg),
fizjolog rosyjski;
Danowski Tadeusz, ur. 6 IX 1914, Wallington (stan New Jersey), zm. 12 IX 1987, Pittsburgh (stan Pensylwania),
lekarz amer., pochodzenia polskiego;
mimowolne, szybkie, rytmiczne skurcze mięśni szkieletowych;
elektrografia
[gr. ḗlektron ‘bursztyn’, gráphō ‘piszę’],
med. metoda badania komórek, tkanek (zwłaszcza mięśniowej i nerwowej) oraz narządów na podstawie rejestracji i analizy przebiegów czasowych potencjałów elektr. przez nie generowanych (potencjały bioelektryczne).
hipertonia
[gr.],
med. zwiększone napięcie mięśni szkieletowych;
hipotonia
[gr.],
med. zmniejszenie napięcia mięśni szkieletowych, a także obniżenie ciśnienia krwi poniżej normy (niedociśnienie krwi).
dziedzina nauk techn. zajmująca się opracowywaniem środków (metod, materiałów, aparatury, programów komputerowych itp.) do wspomagania badań w naukach biol. oraz do diagnostyki, terapii i rehabilitacji med. (inżynieria medyczna);
interdyscyplinarny obszar wiedzy i umiejętności obejmujący zasady postępowania inżynierskiego (w tym procedury projektowania i eksploatacji aparatury i urządzeń techn.) stosowane w medycynie;
med. choroba przewlekła, której przyczyną są prawdopodobnie zaburzenia rozwojowe;
limfatyczny układ, układ chłonny,
część układu naczyniowego kręgowców (krążenia układ);

Słownik języka polskiego PWN

mięśnie szkieletowe «mięśnie kończyn, głowy i tułowia, przymocowane do kości za pomocą ścięgien»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia