liniami analizy

Encyklopedia PWN

analiza spektralna, analiza spektrometryczna, analiza spektroskopowa, dawniej analiza widmowa,
zespół instrumentalnych metod analizy chem., w których mierzy się emisję, absorpcję lub rozpraszanie promieniowania elektromagnetycznego w funkcji długości fali.
dział analizy chem., którego zadaniem jest kontrola procesów przem.;
metoda analizy chem. polegająca na badaniu charakterystycznego widma rentgenowskiego;
dział analizy chem. odnoszący się do kontroli surowców, materiałów pomocniczych, półproduktów i produktów związanych z określonym procesem produkcyjnym w przemyśle;
linie absorpcyjne występujące na tle ciągłego widma gwiazdy;
telewizja
[gr. tḗle ‘daleko’, łac. visio ‘widzenie’],
dział telekomunikacji zajmujący się przetwarzaniem obrazów scen ruchomych (z natury lub uprzednio zarejestrowanych na taśmie magnet.) na sygnały elektr., tzw. sygnały wizyjne, ich przesyłaniem łączami telekomunik. oraz odtwarzaniem w miejscu odbioru;
Kirchhoff
[kı̣rśhof]
Gustav Robert Wymowa, ur. 12 III 1824, Królewiec, zm. 17 X 1887, Berlin,
fizyk niemiecki.
telewizja, procesy techniki telewizyjnej,
Bunsen
[bunzn]
Robert Wilhelm Wymowa, ur. 31 III 1811, Getynga, zm. 16 VIII 1899, Heidelberg,
fizykochemik niemiecki.
obsługi masowej teoria, teoria kolejek,
dział matematyki stosowanej.
termowizja
[gr.-łac.],
termografia, obrazowanie termalne,
dziedzina techniki zajmująca się detekcją i wizualizacją promieniowania podczerwonego (rzadziej mikrofal) emitowanego przez obiekty.
przyrząd służący do otrzymywania i analizy widma w zakresie promieniowania rentgenowskiego, w którym rejestracji widma dokonuje się za pomocą odpowiednich liczników cząstek jonizujących;
fiz. rozkład natężenia promieniowania widzialnego uzyskany w wyniku jego rozszczepienia na jednobarwne składowe (którym odpowiadają określone długości fal) za pomocą przyrządów spektralnych, np. monochromatora czy spektrografu optycznego; również skład widmowy tego promieniowania.
mat. liczby lub ciągi liczb określające położenie punktów na prostych, płaszczyznach, w przestrzeni, na powierzchniach i krzywych;
elastooptyka
[łac. elasticus ‘sprężysty’, gr. optikós ‘wzrokowy’ < optós ‘widzia(l)ny’],
optyka naprężeń, fotosprężystość,
doświadczalna metoda analizy stanu naprężenia i odkształcenia w ciałach stałych —
Fraunhofer Joseph von, ur. 6 III 1787, Straubing (Bawaria), zm. 7 VI 1826, Monachium,
niem. fizyk i konstruktor optyk;
dział geometrii, w którym badania różnego rodzaju przestrzeni i ich podzbiorów (figur geom., obiektów) prowadzi się za pomocą metod analizy mat. (rachunku różniczkowego i całkowego).
Johannsen
[johạ̈nsən]
Wilhelm Ludwig Wymowa, ur. 3 II 1857, Kopenhaga, zm. 11 XI 1927, tamże,
duński botanik i genetyk;
urządzenie optyczno-elektroniczne przetwarzające obraz obserwowanej sceny na sygnał elektryczny, tzw. sygnał wizyjny, zakodowany w jednym z systemów telewizyjnych (np. PAL, SECAM, NTSC);
mikroskop elektronowy skaningowy, ang. Scanning Elektron Microscope (SEM),
rodzaj mikroskopu elektronowego, w którym wiązka elektronów, skupiona na powierzchni badanej próbki w plamkę o bardzo małej średnicy (do 0,1 nm), omiata wybrany prostokątny obszar powierzchni ruchem skanującym, linia po linii.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia