latarnią

Encyklopedia PWN

latarnia
[łac.],
techn. zespół urządzeń do stacjonarnego, sztucznego oświetlenia otwartej przestrzeni (dróg, placów).
latarnia
[łac.],
arch. okrągła lub wieloboczna wieżyczka nad dachem lub kopułą, z gęsto rozmieszczonymi oknami, zwieńczona hełmem;
latarnia
[łac.],
rzem. artyst. źródło światła w obudowie z drewnianych lub metalowych ramek, wypełnionych płytkami z rogu, alabastru lub przetłuszczonego papieru, a od czasów nowoż. — gł. szkłem lub miką.
budowla na brzegu, wyspie lub dnie morza;
stożkowaty, 5-promienny aparat żujący jeżowców.
światło naziemne, widoczne stale lub okresowo z każdego kierunku;

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia