kolonia

Encyklopedia

kolonia
[łac.],
w starożytnej Grecji osada lub miasto zakładane przez miasto-państwo (metropolię) poza granicami świata greckiego;
kolonia
[łac.],
w czasach nowożytnych posiadłość jakiegoś państwa, zwykle zamorska, uzależniona od tego państwa; teren ekspansji politycznej i eksploatacji ekonomicznej;
Kolonia, Köln Wymowa,
m. w zachodniej części Niemiec, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, nad Renem.
kolonia
[łac.],
bot. forma ukształtowania ciała wielu glonów, grzybów i sinic, będąca zespołem komórek określonego gatunku połączonych ze sobą wspólną galaretowatą wydzieliną lub ścianami komórkowymi (plazmodesmami); wyższy poziom organizacji wykazuje cenobium.
rosnące na podłożu stałym skupisko bakterii, potomstwo jednej komórki bakteryjnej;
Kolonia Godność, Kolonia Towarzystwa Dobroczynno-Oświatowego Godność, hiszp. Colonia Dignidad, Sociedad Benefactora y Educacional Dignidad,
ośrodek zał. 1961 w Chile, w okolicy Parral (na południe od Santiago), przez byłego niem. nazistę, P. Schafera;
zool. ścisłe i trwałe skupisko organizmów jednego gat. (np. kolonia koralowców, małżów) lub też czasowe i luźne skupisko zwierząt (np. kolonie lęgowe kormoranów, pingwinów, mew);
kolonie
[łac. colonia ‘osiedle’],
sezonowe placówki opiekuńczo-wych. organizowane dla dzieci w okresie ferii szkolnych poza miejscem stałego zamieszkania; forma zorganizowanego wypoczynku dzieci i młodzieży.
kolonie akademickie
[łac. colonia ‘osiedle’],
w Polsce XVI–XVIII w. szkoły podporządkowane gł. Akad. Krakowkiej;
walki krajów Ameryki Południowej i Ameryki Środkowej przeciwko panowaniu kolonialnemu Hiszpanii.
Bruno z Kolonii, święty, ur. ok. 1035, zm. 1101,
zakonnik cysters;
zjawisko historyczne polegające na opanowaniu i utrzymaniu kontroli politycznej i gospodarczej przez jedne kraje nad innymi w celu ich eksploatacji.
w staroż. Grecji proces ekspansji na tereny (z reguły zamor.) zamieszkane przez nie-Greków. Miasto, które zakładało kolonię,
Nadrenia Północna-Westfalia, Nordrhein-Westfalen Wymowa,
kraj związkowy w zachodniej części Niemiec, graniczy z Holandią i Belgią;
wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych 1775–83, rewolucja amerykańska,
konflikt zbrojny między Wielką Brytanią a jej 13 koloniami w Ameryce Północnej, zakończony uznaniem niepodległości Stanów Zjednoczonych.
abolicjonizm
[łac. abolitio ‘zniesienie’, ‘umorzenie’],
ruch ideol., społ. i polit. XVIII–XIX w. w Europie (gł. Wielkiej Brytanii i Francji) i obu Amerykach, którego celem była początkowo likwidacja handlu niewolnikami, później zaś — samej instytucji niewolnictwa.

Słownik języka polskiego

kolonia
1. «posiadłość jakiegoś państwa leżąca poza jego granicami, zależna od niego politycznie i eksploatowana gospodarczo»
2. «grupa ludzi tej samej narodowości zamieszkałych na określonym obszarze w obcym kraju»
3. «grupa domów położonych z dala od centrum miasta lub z dala od wsi»
4. «miejsce przymusowego pobytu, izolowane od społeczeństwa»
5. «grupa dzieci lub młodzieży przebywająca na koloniach»
6. «trwałe skupisko organizmów jednego gatunku lub czasowe skupisko zwierząt»
7. «w starożytności: grecka, fenicka lub rzymska osada handlowa albo rolnicza, założona na obcym terenie, podporządkowana metropolii»

• kolonijny • kolonijka
kolonie «zorganizowany pobyt wypoczynkowy dzieci i młodzieży szkolnej w czasie wakacji, poza miejscem stałego zamieszkania»
• kolonijny
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia