izotopy

Encyklopedia PWN

izotopy
[gr. ísos ‘równy’, tópos ‘miejsce’],
nuklidy o tej samej liczbie atomowej Z i różnych liczbach masowych A (tj. o tej samej liczbie protonów i różnych liczbach neutronów);
urządzenie laserowe do usuwania dowolnych izotopów z ich mieszaniny;
wydzielanie czystych izotopów bądź wzbogacanie zawartości wybranego izotopu danego pierwiastka chemicznego;
Urey
[jụri]
Harold Clayton Wymowa, ur. 29 IV 1893, Walkerton (stan Indiana), zm. 5 I 1981, La Jolla (stan Kalifornia),
chemik amerykański.
Fajans Kazimierz, ur. 27 V 1887, Warszawa, zm. 18 V 1975, Ann Arbor (stan Michigan),
fizykochemik amerykański, pochodzenia polskiego, specjalista w dziedzinie radiochemii, promieniotwórczości i budowy cząsteczek.
geochemia
[gr. gḗ ‘ziemia’, chēmeía ‘magia’],
nauka z grupy nauk geologicznych zajmująca się występowaniem i krążeniem na Ziemi pierwiastków chemicznych oraz ich rolą w różnorodnych procesach geologicznych;
datowanie izotopowe, datowanie promieniotwórcze, radiodatowanie,
grupa metod badawczych stosowanych w geologii i archeologii do określania wieku substancji, przede wszystkim minerałów i skał, na podstawie produktów (efektów) przemian promieniotwórczych.
Soddy
[sọdi]
Frederick Wymowa, ur. 2 IX 1877, Eastbourne, zm. 22 IX 1956, Brighton,
brytyjski chemik i fizyk.
urządzenie, w którym zachodzi kontrolowana, samopodtrzymująca się łańcuchowa reakcja rozszczepienia jąder pierwiastków ciężkich (reakcja jądrowa).
izotopy nierozszczepialne, które, bombardowane neutronami w rdzeniu reaktora jądrowego, ulegają przemianie w izotopy rozszczepialne;
uran
[łac. < gr., od nazwy planety Uran],
U, uranium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 92;
Aston
[ạ̈stən]
Francis William Wymowa, ur. 1 IX 1877, Harborne k. Birmingham, zm. 20 XI 1945, Cambridge,
fizyk angielski;
broń jądrowa, broń nuklearna,
broń o działaniu wybuchowym polegającym na wyzwoleniu w bardzo krótkim czasie ogromnej ilości energii jądrowej.
dział medycyny zajmujący się zagadnieniami związanymi z wykorzystywaniem radioizotopów w diagnostyce i terapii;
radiochemia
[łac.-gr.],
dział chemii jądrowej;
fiz. cztery szeregi promieniotwórcze, rozpoczynające się występującymi w przyrodzie izotopami toru i uranu: 232Th (rodzina torowa), 235U (rodzina aktynowa) i 238U (rodzina uranowo-radowa), oraz wytworzonym sztucznie izotopem neptunu 237Np (rodzina neptunowa);
nauka zajmująca się chem. i fizykochemicznymi właściwościami promieniotwórczych izotopów pierwiastków, zarówno naturalnych, jak i otrzymanych w sztucznych reakcjach jądrowych;
curieterapia
[küri˜],
rodzaj radioterapii za pomocą jonizującego promieniowania jądrowego (zwłaszcza gamma) izotopów promieniotwórczych;
radiofarmaceutyki
[łac.-gr.],
związki chemiczne o cząsteczkach zawierających jeden lub więcej atomów promieniotwórczych, stosowane w diagnostyce i lecznictwie.
atom
[gr. átomos ‘niepodzielny’],
fiz. najmniejsza cząstka pierwiastka chemicznego, posiadająca jeszcze właściwości tego pierwiastka, określoną masę oraz specyficzne właściwości fizyczne.

Słownik języka polskiego PWN

izotop «każdy z atomów tego samego pierwiastka chemicznego mających jednakową liczbę protonów, lecz różne liczby neutronów»
• izotopowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia