gazu doskonałego

Encyklopedia PWN

gaz doskonały, gaz idealny,
przybliżony model gazu, nieuwzględniający oddziaływań międzycząsteczkowych.
lotność gazu, aktywność ciśnieniowa,
chem. wielkość stosowana w termodynamice chem. pozwalająca opisywać gazy rzeczywiste prostymi równaniami, analogicznymi do równań opisujących gazy doskonałe;
gaz
[gr.],
jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii (oprócz cieczy i ciał stałych).
fiz. gaz, którego właściwości istotnie różnią się od właściwości klas. gazu doskonałego ze względu na istnienie kwantowych efektów związanych z nierozróżnialnością cząstek.
płyn (gaz, ciecz) nieściśliwy i nielepki;
prawa ściśle spełniane przez gaz doskonały i, w przybliżeniu, przez gazy rzeczywiste (gaz), gdy wartości ich ciśnienia i temperatury różnią się znacznie od wartości krytycznych
izotermiczny proces, przemiana izotermiczna,
proces termodynamiczny, podczas którego temperatura układu nie ulega zmianie;
izobaryczny proces, przemiana izobaryczna,
proces termodynamiczny, podczas którego ciśnienie nie ulega zmianie;
izochoryczny proces, przemiana izochoryczna,
proces termodynamiczny, podczas którego objętość układu nie ulega zmianie;
niewielka zmiana temperatury rozprężanego adiabatycznie (adiabatyczny proces) i izoentalpowo (izentalpowy proces) gazu rzeczywistego;
Gay-Lussac
[ge lüsạk]
Louis Joseph Wymowa, ur. 6 XII 1778, Saint-Léonard-de-Noblat, zm. 9 V 1850, Paryż,
francuski fizyk i chemik.
Joule
[dżu:l]
James Prescott Wymowa, ur. 24 XII 1818, Salford (hrab. Lancashire), zm. 11 X 1889, Sale (hrab. Cheshire),
fizyk brytyjski.
zbiór formalnie nieskończonej liczby kopii układu fiz. (o zdefiniowanym stanie makroskopowym), z których każda opisuje inny stan mikroskopowy układu (mikrostan);
aktywność
[łac. activus ‘czynny’],
w termodynamice chem. wielkość wprowadzona w celu przedstawiania praw określających stan układów rzeczywistych w tej samej postaci mat., co prawa stanu układu doskonałego;
fiz. jedno z podstawowych praw gazowych, zgodnie z którym objętość (V) danej masy gazu doskonałego pod stałym ciśnieniem zależy liniowo od jego temperatury bezwzględnej (T);
fiz. jedno z równań stanu termodynamiki, wyrażające zależność między ciśnieniem p, temperaturą T i objętością właściwą v gazu rzeczywistego: (p + a/v2)(vb) = RT, gdzie R — stała gazowa;
Clapeyrona równanie
[r. klaperona],
równanie stanu gazu doskonałego określające związek między jego temperaturą bezwzględną T, ciśnieniem p i objętością V: pV = nRT (n — liczba moli gazu, R — stała gazowa) lub pV = NkT (N — liczba cząsteczek gazu, k — stała Boltzmanna);
fiz. jedne z pierwszych doświadczeń, które doprowadziły do sformułowania podstaw termodynamiki:
liczba cząsteczek w 1 m3 gazu doskonałego w warunkach normalnych (pod ciśnieniem 101 325 Pa, w temperaturze 0°C);

Słownik języka polskiego PWN

gaz doskonały, idealny «teoretyczny model gazu, w którym nie występują oddziaływania między cząsteczkami»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia