czołem

Encyklopedia PWN

ogół sądów jako odrębnych organów państwowych, sprawujących wymiar sprawiedliwości na podstawie przepisów tzw. prawa sądowego (prawo cywilne, karne, procesowe, o ustroju sądów);
urzędy dworskie, państw.-centralne i lokalne, ziemskie, miejskie i wiejskie w Polsce i W. Księstwie Litew. do 1795.
Wolne Miasto Kraków, Wolne, Niepodległe i Ściśle Neutralne Miasto Kraków i Jego Okręg, pot. Rzeczpospolita Krakowska,
niesuwerenne państwo utworzone V 1815 na kongresie wiedeńskim;
administracja
[łac.],
zawiadywanie, zarządzanie, także zespół zarządzający (kierujący) czymś.
Arafat Jasir, Muhammad Jasir Abd ar-Ra‘uf al-Qudwa, pseud. Abu Ammar, ur. 24 VIII 1929, Gaza(?), zm. 11 XI 2004, Clamart koło Paryża,
przywódca palestyńskiego ruchu wyzwoleńczego.
Balkenende Jan Pieter (Peter), ur. 7 V 1956, Kapelle,
polityk hol.;
Cromwell
[krọmuel]
Oliver Wymowa, ur. 25 IV 1599, Huntingdon (hrab. Cambridgeshire), zm. 3 IX 1658, Londyn,
angielski wódz i mąż stanu, lord protektor Anglii, Szkocji i Irlandii.
Frunze Michaił W., ur. 2 II 1885, Piszkek (ob. Biszkek), zm. 31 X 1925, Moskwa,
sowiecki dowódca, teoretyk wojskowości;
potoczna nazwa ziem dawnej Rzeczypospolitej pod zaborem austriackim 1772–1918;
Gaulle
[gol]
Charles André de Wymowa, ur. 22 XI 1890, Lille, zm. 9 XI 1970, Colombey-les-Deux-Églises,
francuski mąż stanu, generał.
przetwornik elektromagnetyczny przeznaczony do przetwarzania sygnałów elektr. w zmiany pola magnet. w celu zapisania sygnałów na nośniku magnet. (g.m. zapisująca) lub odwrotnie — zmian pola magnet. w sygnały elektr. podczas odczytywania zapisu z nośnika magnet. (g.m. odczytująca), a także do namagnesowania nośnika w celu skasowania istniejącego na nim zapisu (g.m. kasująca);
Indianie
[hiszp. < gr. < sanskr.],
rdzenni mieszkańcy Ameryki (nazwę tę nadał im K. Kolumb, który użył jej w przekonaniu, że dotarł do Indii), przybyli w wielu falach migracyjnych z północno-wschodniej Azji pomostem lądowym istniejącym w miejscu dzisiejszej Cieśniny Beringa;

Słownik języka polskiego PWN

czołem «oficjalne pozdrowienie używane w wojsku, a także poufale wśród osób bliżej z sobą zżytych»
czoło
1. «górna część twarzy powyżej oczu; u zwierząt: część głowy pomiędzy skrońmi»
2. «przód, front czegoś»
czoło burzy «pas prądów wznoszących przed chmurami nadciągającej burzy»
czoło fali fiz. «powierzchnia falowa najbardziej odległa od źródła»
na czele
1. «z przodu, na początku»
2. «kierując czymś lub będąc pod przewodnictwem kogoś»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia