czemu

Encyklopedia

m. powiatowe w województwie wielkopolskim, na Pojezierzu Krajeńskim, nad Głomią i jez.: Złotowskim, Zaleskim, Babskim, Proboszczowskim i Burmistrzowskim.
naturalne nagromadzenie kopaliny w skorupie ziemskiej lub na jej powierzchni, w takiej formie i ilości, które umożliwiają jej gospodarce wykorzystanie obecnie lub w przyszłości.
spostrzeżenia wzrokowe przypisujące oglądanym przedmiotom właściwości, których w rzeczywistości nie mają;
biol. zdolność oceny położenia ciała na podstawie informacji z receptorów wrażliwych na siły przyspieszenia, niezbędna do ustawienia środka ciężkości ciała względem kierunku działania siły ciężkości;
log. wszelki przedmiot, właściwość, wydarzenie funkcjonujące w procesie porozumiewania się ludzi (w ramach określonego języka), w którym służy do przekazywania pewnych treści (znaczeń) dotyczących rzeczywistości zewn. bądź wewn., przeżyć emocjonalnych, estetycznych, wolicjonalnych itp.
Znaniecki Florian Witold, ur. 15 I 1882, Świątniki k. Włocławka, zm. 23 III 1958, Urbana (stan Illinois),
filozof i socjolog, jeden z głównych przedstawicieli socjologii humanistycznej.
med. zniesienie czucia bólu w organizmie ludzkim lub zwierzęcym, samoistne (utrata czucia bólu wskutek urazu lub schorzeń układu nerwowego) lub sztuczne (zamierzone postępowanie lekarskie);
zoofilia
[gr.],
jedna z parafilii;
zootechnika
[gr. zṓon ‘istota’, ‘zwierzę’, technikós ‘wykonany zgodnie ze sztuką’],
nauka o chowie i hodowli zwierząt;
ogólnopol. centrala związków zawodowych, utworzona XI 1944 w Lublinie;
med. przewlekła metaboliczna choroba kości z postępującym ubytkiem masy kostnej i uszkodzeniem mikroarchitektury, prowadzącym do zmniejszenia jej wytrzymałości mech. stwarzającym ryzyko złamań;
Zuberbier Andrzej Jan, ur. 16 IV 1922, Warszawa, zm. 27 VI 2000,
teolog, ksiądz;
utworzone zazwyczaj przypadkowo połączenie elektr. między co najmniej 2 punktami obwodu elektr. o różnych potencjałach lub między punktem obwodu a ziemią (gruntem), stanowiące drogę o bardzo małym oporze elektr. w stosunku do oporu całości obwodu elektr.;
czasopismo wyd. 1868–72 w Piekarach
organizacja zawodowa pracowników oświaty i wychowania, szkolnictwa wyższego i nauki oraz instytucji z nimi współpracujących.
powstał 1954 z inicjatywy m.in. Z. Szulca, do 1980 działał pod nazwą Stow. Pol. Artystów Lutników
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR), Związek Radziecki, Sojuz Sowietskich Socyalisticzeskich Riespublik,
państwo komunistyczne we wschodniej Europie oraz północnej i środkowej Azji;
zazwyczaj org. związki cykliczne, których pierścienie są zbudowane z różniących się od siebie atomów; organiczne z.h. to związki, w których co najmniej jeden atom węgla w karbocyklicznym pierścieniu został zastąpiony atomem innego pierwiastka (zw. heteroatomem), najczęściej azotu, tlenu, siarki;
związki org. o cząsteczkach, w których występuje co najmniej jedno bezpośrednie wiązanie C–M, tj. wiązanie między atomami węgla (C) i metalu (M), z wyjątkiem węglików, cyjanków oraz karbonylków metali, zaliczanych do związków nieorganicznych.

Słownik języka polskiego

czemu pot. «dlaczego»
Co «symbol pierwiastka chemicznego kobalt»
c.o., CO «centralne ogrzewanie»
czego pot. «dlaczego, po co»
co I
1. «zaimek używany w pytaniach lub innych wypowiedzeniach o postaci pytania, np. Co to jest?»
2. «zaimek wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego, np. Wciąż myślę o tym, co się stało.»
3. «zaimek przyłączający do zdania nadrzędnego wypowiedzenie rozwijające, np. Była ubrana na czarno, co dodawało jej uroku.»
4. pot. «zaimek zastępujący formy zaimków względnych kto, który, ile, np. Znam kogoś, co to chętnie zrobi.»
5. pot. «zaimek pytajny mający znaczenie: dlaczego, z jakiego powodu, w jakim celu, np. Co się tak kręcisz?»
co II
1. «przyimek używany w połączeniach charakteryzujących częstość, z jaką coś się powtarza, np. Przystawał co krok.»
2. «przyimek używany w połączeniach, komunikujących, że przedmioty pod względem danej cechy są tożsame, np. Krawat tego koloru co koszula»
co III
1. «przysłówek używany w połączeniach komunikujących, że niektórym przedmiotom przysługuje jakaś cecha w większym stopniu niż innym, np. Wybierał co ciekawsze książki.»
2. «przysłówek używany w połączeniach charakteryzujących częstość, z jaką coś się powtarza, np. Pytano o to co drugiego przechodnia.»
co IV
1. «spójnik komunikujący, że między faktami zachodzi związek polegający na tym, że za każdym razem, gdy ma miejsce pierwszy z nich, ma miejsce również drugi, np. Co strzelił, to chybił.»
2. pot. «spójnik komunikujący, że przedmiot lub sytuacja, o których mowa, ma zrozumiałą przewagę nad innymi tego rodzaju i że tego, o czym mowa, nie należy lekceważyć, np. Co głowa, to głowa.»
3. pot. «spójnik łączący dwa wyrażenia odnoszące się do tego samego typu przedmiotów lub cech, np. Dziś ten sam jadłospis co wczoraj.»
co V pot. «partykuła wyrażająca sugestię mówiącego, by adresat potwierdził prawdziwość danego sądu lub zgodził się na to, co mówiący zaproponował, np. Nie poznajesz mnie, co?»
co niemiara «bardzo dużo, bez ograniczeń»
po co, po cóż
1. «zaimek wprowadzający pytanie lub pytanie zależne dotyczące celu czynności lub celu posiadania czegoś, np. Po co tu przyszedłeś?, Ciekaw jestem, po co on to przyniósł.»
2. «zaimek wprowadzający pytanie retoryczne, które wyraża zwykle bezcelowość lub bezsensowność danej czynności, np. Po co się wtrącasz do nie swoich spraw?»
przy czym, przy tym «spójnik wprowadzający informację uzupełniającą, np. Grał dobrze, przy czym najlepiej na skrzypcach. Jest pracowita, przy tym bardzo inteligentna.»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia