celami radiolokacyjnymi

Encyklopedia

sposób naprowadzania obiektu (zwykle pocisku rakietowego) na cel;
radar
[ang. Radio Detecting and Ranging],
radiolokator, stacja radiolokacyjna,
urządzenie radioelektroniczne lub system złożony ze współpracujących ze sobą urządzeń radioelektronicznych;
AWACS
[ẹıuäks] Wymowa,
ang. Airborn Warning and Control System Wymowa,
amerykański radiolokacyjny system wczesnego ostrzegania i dowodzenia;
fr.-niem.-wł. pocisk rakietowy dalekiego zasięgu;
całokształt spraw związanych z wojskiem i sposobem prowadzenia wojny.
dipol
[gr.],
dipol zakłócający,
telekom. element odbijający fale elektromagnet., wykonywany w postaci b. cienkich metalowych drucików, pasków folii lub metalizowanych cienkich przewodów z tworzyw sztucznych;
dział techniki zajmujący się wytwarzaniem, przetwarzaniem (np. wzmacnianiem, modulacją), przesyłaniem, wydzielaniem (selekcją) impulsów, zwłaszcza elektr., oraz pomiarami ich parametrów.
układ elektr. powodujący opóźnienie sygnałów elektr. bez zmiany ich kształtu;
maser
[ang. Microwave Amplification by Stimulated Emission of Radiation],
przyrząd generujący lub wzmacniający spójne fale elektromagnetyczne w zakresie mikrofalowym.
Patriot
[pẹıtriət],
amerykański zestaw (system) rakietowy przeznaczony do zwalczania celów powietrznych, gł. pocisków rakietowych;
Pioneer
[paıənı̣ər] Wymowa,
seria amerykańskich próbników kosmicznych przeznaczonych do badań przestrzeni międzyplanetarnej i znajdujących się w niej ciał Układu Słonecznego.
teledetekcja
[gr. tḗle ‘daleko’, łac. detectio ‘wykrywać’],
telekom. metoda pozyskiwania informacji o obiektach i zjawiskach zachodzących na Ziemi (także na innych planetach) za pomocą urządzeń nie będących w bezpośrednim (fizycznym) kontakcie z badanym obiektem;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia