blok p

Encyklopedia PWN

tradycyjna, podstawowa jednostka podziału skorupy ziemskiej — duży fragment skorupy kontynent., obejmujący kontynent, szelf i skłon kontynentalny;
polimeryzacja
[gr. polymerḗs ‘wieloczęściowy’],
proces przemiany monomerów jednego rodzaju lub mieszaniny monomerów w makrocząsteczkę.
pomiarowy system, układ pomiarowy,
metrol. usystematyzowany zbiór urządzeń służący do pomiaru.
sposób klasyfikacji pierwiastków chemicznych w postaci tabeli powstałej w wyniku ułożenia pierwiastków według wzrastającej liczby atomowej oraz według ich właściwości chemicznych;
dioda
[gr.],
przyrząd elektronowy o 2 elektrodach (anoda i katoda) odznaczający się nieliniową i niesymetryczną charakterystyką prądowo-napięciową;
konferencja zwołana przez państwa ententy w celu opracowania traktatów pokojowych z pokonanymi podczas I wojny światowej państwami centralnymi (Niemcy, Austro-Węgry, Turcja i Bułgaria);
termin stosowany na oznaczenie sztuki społeczeństw Arabii okresu przedmuzułmańskiego (ok. 1000 p.n.e.–600 n.e.) reprezentowanej głównie przez zabytki z południowej części Półwyspu Arabskiego, a także arabskiej sztuki muzułmańskiej stanowiącej część sztuki islamu.
nazwa odnosząca się do zabytków starożytnej Anatolii z czasów kolonii asyryjskich w XIX i XVIII w. p.n.e. (Kanesz), państwa hetyckiego w XVII–XIII w. p.n.e. (Hetyci, hetyckie państwo) oraz państw neohetyckich w Anatolii i północnej Syrii w XII–VIII w. p.n.e.
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
urbanistyka
[łac. urbanus ‘miejski’],
umiejętność budowy miast i kierowania ich rozwojem.
Uruk, Al-Warka,
staroż. miasto sumeryjskie, ob. w południowym Iraku, w muhafazie Al-Musanna, na zachód od m. As-Samawa.
koncepcje ideologiczne mające wytyczać drogę rozwoju społeczno-ekonomicznego i politycznego niepodległych krajów Afryki;
najpopularniejszy blok programowy w Polsce w Programie 1 Polskiego Radia, nadawany od 1 VII 1971; początkowo krótka audycja, obecnie kilkugodzinny blok, począwszy od 21 VI do 31 VIII każdego roku. Wśród twórców audycji byli m.in.: T. Sznuk, S. Szof, S. Stec, P. Sadowski, G. Dziemidowicz, M. Marciniak, L. Nowak, M. Szabłowska, T. Fredro-Boniecki.
Le Corbusier
[lö korbüzjẹ],
właśc. Charles-Édouard Jeanneret Wymowa, ur. 6 X 1887, La Chaux-de-Fonds, zm. 27 VIII 1965, Roquebrune-Cap-Martin,
francuski architekt, urbanista, teoretyk architektury, malarz i rzeźbiarz, pochodzenia szwajcarskiego.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia