azja

Encyklopedia PWN

basmacze
[tur., ‘ciemiężca’],
oddziały zbrojne walczące od 1917 przeciwko bolszewikom w Azji Środkowej;
Cyrus II Starszy, gr. Kýros, z dynastii Achemenidów, data ur. nieznana, zm. 529 p.n.e.,
twórca imperium achemenidzkiego rozciągającego się od Azji Mniejszej po Azję Centralną.
herbata
[łac. herba ‘zioło’, thea < południowochiń. ],
Camelia sinensis (Thea sinensis),
gatunek rośliny okrytozalążkowej z rodziny herbatowatych (kameliowatych, Theaceae, Cameliaceae);
imigracja
[łac. immigrare ‘wprowadzić się’],
demogr. rodzaj ruchu wędrówkowego ludności; napływ ludności na dane terytorium, zwykle — terytorium państwa; potocznie przybycie do kraju w celu osiedlenia się lub długotrwałego pobytu.
zjawisko historyczne polegające na opanowaniu i utrzymaniu kontroli politycznej i gospodarczej przez jedne kraje nad innymi w celu ich eksploatacji.
zwierzę z rodziny koniowatych;
kraje rozwijające się, kraje słabo rozwinięte, kraje zacofane, kraje nieuprzemysłowione, Trzeci Świat, Południe,
terminy używane na określenie bardzo zróżnicowanej grupy państw (ponad 140) Afryki, Ameryki Łacińskiej, Azji i Oceanii, z reguły postkolonialnych, które w większości uzyskały niepodległość po II wojnie światowej (wcześniej państwa Ameryki Łacińskiej, Liberia).
krucjaty
[łac. crux ‘krzyż’],
wyprawy krzyżowe,
zbrojne wyprawy podejmowane w XI–XIII w. dla odzyskania Grobu Chrystusa w Jerozolimie z rąk muzułmanów lub dla jego obrony, organizowane (przynajmniej formalnie) przez papiestwo jako przedsięwzięcia całego zachodniego chrześcijaństwa.
ryż, Oryza,
rodzaj z rodziny wiechlinowatych (traw) obejmujący ok. 20 gat. roślin jednorocznych i wieloletnich, pochodzących z Azji i Afryki;
geol. orogeny powstałe w wyniku procesów orogenezy alpejskiej;
analfabetyzm
[gr. analphábētos ‘nieznający abecadła’],
brak umiejętności czytania, pisania i wykonywania 4 podstawowych działań arytmetycznych u osób, które osiągnęły określony wiek. W Polsce dotyczy dzieci od 10 lat, w świetle ustaleń UNESCO — osób w wieku powyżej 15. roku życia.
Antioch I Soter, Antíochos Sōtḗr
[gr., ‘zbawca’],
z dynastii Seleucydów,
ur. 324 p.n.e., zm. 261 p.n.e.,
król Azji od 281, syn Seleukosa I Nikatora i Apamy;
umowna grupa obejmująca kilka gat. ssaków z rodziny krętorogich, z rodzajów Bubalus, Syncerus i Anoa; dzikie gat. zamieszkują międzyzwrotnikowe tereny Afryki i Azji, związane z wodą;
Bering
[bẹreŋ]
Vitus Jonassen Wymowa, ur. 1681, Horsens (Jutlandia), zm. 6 XII 1741, Wyspa Beringa,
duński żeglarz i odkrywca w służbie ros., badacz północnej Azji.
bizantyńskie, cesarstwo, cesarstwo bizantyjskie, Bizancjum, cesarstwo wschodniorzymskie,
państwo istniejące od IV w. do 1453.
państwo w Azji Południowo-Wschodniej, na północnym wybrzeżu Borneo, nad Morzem Południowochińskim
celurozaury, Coelurosauria,
lekko zbudowane, dwunożne dinozaury z podrzędu teropodów; znane od późnej jury do końca mezozoiku;
cieciorka, Coronilla,
rodzaj z rodziny bobowatych (motylkowatych);
Cyganie, nazwa własna większości Roma, część żyjących w Europie Zachodniej określa się Sinti,
lud częściowo osiadły, częściowo koczowniczy, zamieszkujący całą Europę (główne skupiska: Rumunia, Czechy, Bułgaria, Węgry, Słowacja), Azję (Azję Mniejszą, Azję Środkową, Syberię, Kaukaz), Amerykę Północną i Amerykę Południową, Australię;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia