WIELKA BRYTANIA

Encyklopedia PWN

zespół zagadnień i środków związanych z użytkowaniem statków powietrznych (samolotów, śmigłowców, szybowców, balonów i in.);
Lyell
[lạıəl]
Sir Charles Wymowa, ur. 14 XI 1797, Kinnordy (Szkocja), zm. 22 II 1875, Londyn,
geolog szkocki, uważany za twórcę nowoczesnej geologii.
kraj w południowo-zachodniej Azji, którego urzędowa nazwa została 1935 zmieniona na Iran.
literatura perskojęzyczna rozwijała się na bardzo rozległym obszarze: na płaskowyżu irańskim, a także w Azji Środkowej i Indiach;
poczdamska konferencja 17 VII–2 VIII 1945, konferencja berlińska,
konferencja w Poczdamie koło Berlina przywódców 3 mocarstw sojuszniczych w II wojnie światowej: prezydent USA, H. Trumana, premiera ZSRR, J. Stalina i premierów Wielkiej Brytanii, W. Churchilla (do 25 VII) oraz C. Attlee’go (od 28 VII jako premiera brytyjski);
regularne formacje wojskowe stanowiące część Sił Zbrojnych RP, organizowane od jesieni 1939 poza granicami kraju, na podstawie sojuszniczych umów wojskowych zawartych z Francją i Wielką Brytanią;
państwa utworzone w XIX w. w Afryce Południowej przez Burów (ob. Afrykanerzy), emigrujących z Kraju Przylądkowego.
geol. sformułowana w latach 60. XX w. i obecnie niemal powszechnie akceptowana teoria wyjaśniająca — w ramach spójnej koncepcji, zakładającej ruch płyt litosfery — rozrost dna oceanicznego, dryf kontynentów, rozwój wielkich struktur tektonicznych oraz przejawy wulkanizmu i sejsmiczności Ziemi.
telewizja
[gr. tḗle ‘daleko’, łac. visio ‘widzenie’],
dział telekomunikacji zajmujący się przetwarzaniem obrazów scen ruchomych (z natury lub uprzednio zarejestrowanych na taśmie magnet.) na sygnały elektr., tzw. sygnały wizyjne, ich przesyłaniem łączami telekomunik. oraz odtwarzaniem w miejscu odbioru;
wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych 1775–83, rewolucja amerykańska,
konflikt zbrojny między Wielką Brytanią a jej 13 koloniami w Ameryce Północnej, zakończony uznaniem niepodległości Stanów Zjednoczonych.
wojna sueska 1956, kryzys sueski 1956,
konflikt zbrojny między Egiptem a Wielką Brytanią, Francją i Izraelem.
instytucja organizująca proces wydawniczy.
abolicjonizm
[łac. abolitio ‘zniesienie’, ‘umorzenie’],
ruch ideol., społ. i polit. XVIII–XIX w. w Europie (gł. Wielkiej Brytanii i Francji) i obu Amerykach, którego celem była początkowo likwidacja handlu niewolnikami, później zaś — samej instytucji niewolnictwa.

Tabele, zestawienia

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia