Senegal

Encyklopedia PWN

bambara język, bamana, banmana język,
jeden z ważniejszych języków mande, wykształcił się z języka manding;
Za pierwszy f.Cz.A. przyjęto uznawać dokument Afryka nad Sekwaną zrealizowany 1955 w Paryżu przez Senegalczyka P. Vieyrę na temat murzyńskiej emigracji w Europie.
stolica Senegalu, ośrodek adm. regionu Dakar, nad O. Atlantyckim, na Płw. Zielonego Przylądka.
Diouf
[djuf]
Jacques, ur. 1 VIII 1938, Saint-Louis
polityk senegalski, ekonomista
Dżolof, Djolof,
dawne państwo Wolofów na terenie obecnego Senegalu;
fulani język, fufulde, fula, język ful,
język z grupy języków atlantyckich;
Gambia, fr. Gambie,
rzeka w Gwinei, Senegalu i Gambii;
Kayes
[kaj],
m. w zachodnim Mali, nad rzeką Senegal;
1959–60 federacja autonomicznych republik Wspólnoty Fr., obejmująca Senegal i Sudan Zachodni;
Nieszokoć Wincenty, ur. 21 I 1792, Pokopurnie k. Rosień (Żmudź), zm. ok. 1865, Senegal,
oficer armii Królestwa Pol., działacz emigracyjny;
Richard Toll
[riszạ:r tol],
m. w północno-zachodnim Senegalu (region Saint-Louis), na l. brzegu rz. Senegal, na granicy z Mauretanią;
Saint-Louis
[sę luị],
m. w północno-zachodnim Senegalu, przy ujściu rz. Senegal do O. Atlantyckiego.
dawne państwo afryk. na terytorium obecnego południowo-zachodnim Senegalu;
język z grupy atlantyckich rodziny niger-kongo;
Sin, Sine,
dawne państwo afryk. na wybrzeżu O. Atlantyckiego, na terytorium obecnego Senegalu;
Wade Abdoulaye, ur. 29 V 1929
polityk senegalski;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia