Rabą

Encyklopedia PWN

miejscowość na zachodnim brzegu chorwackiej wyspy Rab;
chorwacka wyspa na M. Adriatyckim, oddzielona od stałego lądu Kanałem Welebickim (minim. szer. 1,8 km);
Raba, niem. Raab Wymowa, węg. Rába,
rz. w Austrii i na Węgrzech, prawy dopływ Dunaju;
rz., prawy dopływ Wisły, płynie przez Beskidy Zachodnie, Pogórze Zachodniobeskidzkie i Kotlinę Sandomierską, w woj. małopol.;
pustynia na Płw. Arabskim, → Rub al-Chali, Ar-.
w. gminna w woj. małopol. (pow. nowotarski), w Beskidzie Żywieckim, nad Rabą;
miasto w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim, na pograniczu pogórzy Wiśnickiego i Wielickiego oraz Podgórza Bocheńskiego, u podnóża Beskidu Wyspowego, nad Rabą i Jez. Dobczyckim.
m. powiatowe w województwie małopolskim, na pograniczu Pogórza Wielickiego i Pogórza Wiśnickiego, w dolinie Raby i jej lewego dopływu Bysinki.
Beskid Makowski, Beskid Średni,
część Beskidów Zachodnich, między Kotliną Żywiecką i doliną Koszarawy na zachodzie a Rabą i jej lewym dopływem Krzczonówką na wschodzie;
m. powiatowe w województwie małopolskim, na pograniczu Podgórza Bocheńskiego i Pogórza Wiśnickiego, nad Rabą i jej dopływem Babicą.
w. w woj. małopol., w pow. nowotarskim (gmina Rabka Zdrój), w Kotlinie Rabczańskiej, nad Rabą, w sąsiedztwie Rabki Zdroju;
w. gminna w woj. małopol. (pow. wielicki), nad rz. Rabą, na północny wschód od Dobczyc;
masyw górski w Beskidach Zachodnich, pomiędzy Pasmem Podhalańskim, Przełęczą Sieniawską i doliną Raby na zachodzie, a doliną Dunajca i dolnym biegiem Kamienicy na wschodzie;
kompleks leśny w zachodniej części Kotliny Sandomierskiej, w widłach Wisły i Raby;
w. gminna w woj. małopol. (pow. myślenicki), w Beskidzie Makowskim, nad Rabą;
hydrol. zjawisko hydrologiczne polegające na podniesieniu stanu wody w rzece lub jeziorze, powstałe w wyniku zwiększonego zasilania lub podpiętrzenia zwierciadła wody, utrudniającego swobodny odpływ;
najdłuższa rzeka w Polsce i druga pod względem wielkości dorzecza (po Newie) w zlewisku Morza Bałtyckiego;
hormon roślinny (fitohormon) hamujący wzrost i kiełkowanie, pobudzający opadanie owoców i liści, przyspieszający starzenie się tkanek; uczestniczący w regulacji spoczynku i morfogenezy oraz reakcji roślin na odwodnienie;

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

rab daw. «niewolnik lub sługa»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia