Mongolii

Encyklopedia PWN

państwo w środkowowschodniej Azji, bez dostępu do morza
Mongolia Wewnętrzna, Neimenggu, Region Autonomiczny Mongolii Wewnętrznej, Neimenggu Zizhiqu,
region autonomiczny w północnych Chinach, graniczący z Mongolią, a w najdalej na północ wysuniętej części — z Rosją.
Chałchasi, Chałcha-Mongołowie,
najliczniejszy z ludów mongolskich, dominujący w Mongolii oraz Mongolii Wewn. (Chiny);
bogd gegeen
[mong., ‘święty blask’],
bogdo-gegen,
tytuł zwierzchników Kościoła buddyjskiego w Mongolii 1691–1924;
współcz. język mongolski (dialekt chałchaski), czyli mongolski właściwy;
kułan, Equus hemionus,
ssak z rodziny koniowatych, spokrewniony z kiangiem i onagerem; pierwotnie występował od Mongolii i Zabajkala po północne Chiny, obecnie — jedynie w południowej i południowo-zachodniej Mongolii i sąsiednich terytoriach w Chinach;
grupa języków z ałtajskiej ligi językowej;
Ułan Bator, Ulaanbaatar, do 1924 Urga,
stolica Mongolii, w środkowopółnocnej części kraju, u północnego podnóża masywu Bogd-uul i południowo-zachodniej części gór Chentej, nad rz. Tołą, w pobliżu ujścia rz. Selbe, na wys. 1350 m;
Czojbalsan, Czojbałsan, do 1921 Sanbejse, 1921–41 Bajan Tümen,
m. we wschodniej Mongolii, w pobliżu granicy z Chinami, nad rz. Kerulen;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia