Kultura kreteńska

Encyklopedia PWN

kreteńska kultura, kultura minojska,
kultura rozwijająca się na Krecie w epoce brązu (ok. 3500–1070 p.n.e.);
ogólna nazwa zespołu kultur rozwijających się w okresie neolitu i w epoce brązu (III i II tysiąclecie p.n.e.) w basenie Morza Egejskiego.
W okresie panowania Wenecjan 1211–1669 Kreta znalazła się pod wpływem renesansu wł.; przedstawiciele osiadłych na wyspie zhellenizowanych rodzin weneckich oraz potomkowie mieszanych związków wenetokreteńskich, wykształceni w tradycji kultury zachodniej, stworzyli oryginalne piśmiennictwo, zarówno rel., jak i — zwłaszcza — świeckie (epika, liryka, dramat), rozwijające się obok bogatej anonimowej twórczości ludowej.
nazwa końcowego okresu (późna epoka brązu, ok. 1600–1165 p.n.e.) kultury helladzkiej;
Kreta, Krịti, Krḗtē,
największa grecka wyspa, na Morzu Śródziemnym, na południowy wschód od Peloponezu;
Thira, Santoryn, Sandorịni, staroż. Tera, Thḗra,
grupa greckich wysp wulkanicznych na Morzu Kreteńskim (część Morza Egejskiego), w regionie Wyspy Egejskie Południowe, południowa część Cyklad;

Materiały dodatkowe

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia