Druga

Encyklopedia PWN

Heweliusz Jan, Johannes Hevelius, ur. 28 I 1611, Gdańsk, zm. 28 I 1687, tamże,
astronom, gdańszczanin, twórca nowożytnej selenografii.
Jezus Chrystus
[gr. Iēsoús < hebr. Yě(hô)šû‘a ‘Jahwe zbawieniem’, skrócone do Yěšû‘],
Jezus z Nazaretu, ur. między 8 a 7 r. p.n.e., zm. 7 IV 30(?) r. n.e.,
założyciel i centralna postać chrześcijaństwa, które uważa go zarazem za człowieka i wcielonego Syna Bożego.
filoz., religiozn. uczucie skierowane do osoby (miłość: Boga, bliźniego, oblubieńcza, rodzicielska, braterska) lub przedmiotu (miłość ojczyzny), wyrażające się w pragnieniu dla nich dobra (i czynienia go), szczęścia i zachowania ich istnienia.
Norwid Cyprian Kamil — imię przybrane przy bierzmowaniu, używane przez N. jako drugie, ur. 24 IX 1821, Głuchy k. Radzymina, zm. 23 V 1883, Paryż,
poeta, dramaturg, prozaik, także grafik, rzeźbiarz i malarz.
sfingowane procesy sądowe, element terroru jako metody zarządzania społeczeństwem;
Śniadecki Jędrzej, ur. 30 XI 1768, Żnin, zm. 11 V 1838, Wilno,
polski chemik i lekarz.
termin o wielu znaczeniach, bardziej lub mniej zbieżnych, dlatego że w każdym wypadku chodzi o to, iż jednostki i grupy nieuchronnie ulegające podczas swego trwania licznym zmianom, zachowują jednak pewne cechy stałe, decydujące o tym, kim lub czym są, i — tym samym — wyróżniające je spośród innych jednostek i grup.
adhezyjna umowa, umowa przystąpienia,
umowa zawierana w ten sposób, że zwykle strona ekonomicznie silniejsza jednostronnie określa wszystkie istotne postanowienia przyszłej umowy (zwłaszcza cenę), druga strona zaś może jedynie te postanowienia przyjąć albo umowy nie zawierać,
Arystoteles, Aristotélēs, ur. 384 p.n.e., Stagira (Tracja), zm. 322 p.n.e., Chalkis na wyspie Eubei,
filozof grecki, najwszechstronniejszy myśliciel i uczony starożytności.
De Havilland
[dı hạ̈wılənd]
Sir Geoffrey Wymowa, ur. 27 VII 1882, Haslemere (hrab. Surrey), zm. 21 V 1965, Watford (hrab. Hertfordshire),
brytyjski pionier lotnictwa, konstruktor lotniczy, pilot doświadczalny.
Derrida Jacques Wymowa, ur. 15 VII 1930, El Biar (Al-Abjar), Algieria, zm. 8 X 2004, Paryż,
filozof francuski, krytyk strukturalizmu, uważany za jednego ze współtwórców filozoficznego postmodernizmu.
Descartes
[dekạrt]
René Wymowa, forma zlatynizowana Renatus Cartesius, Kartezjusz, ur. 31 III 1596, La Haye (ob. La Haye-Descartes, Turenia), zm. 11 II 1650, Sztokholm,
francuski filozof, fizyk i matematyk; jeden z najbardziej rewolucyjnych umysłów XVII w., zwany ojcem filozofii nowożytnej.
Dostojewski Fiodor M., ur. 11 XI 1821, Moskwa, zm. 9 II 1881, Petersburg,
najwybitniejszy powieściopisarz rosyjski.
stan psychiczny wynikający z doświadczenia obecności świętości (sacrum).
Dunaj, niem. Donau, ukr. Dunaj, Dunai, węg. Duna, serb. i chorw. Dunav, rum. Dunărea, bułg. Dunaw, w starożytności: trackie, dackie Istros, gr. Danubios, łac. Ister, Danuvius,
rzeka w środkowej i południowo-wschodniej Europie;
paradoks pojawiający się przy teoret. rozważaniach wpływu pomiaru dokonanego w jednym układzie fiz. na drugi układ (nawet gdy oba układy na siebie nie oddziałują);
glikoliza
[gr.],
schemat Embdena–Meyerhofa–Parnasa,
proces przemiany glukozy w mleczan, zachodzący w środowisku beztlenowym (fermentacja) w komórkach zwierząt i dostarczający im energii w postaci kwasu adenozynotrifosforowego (ATP) oraz substancji wyjściowych do dalszych przemian metabolicznych;
Hildegarda z Bingen, Sybilla znad Renu, święta, ur. 1098, Bermersheim (Hesja), zm. 17 IX 1179, Ruppertsberg k. Bingen,
średniowieczna mistyczka, wizjonerka, lekarka, benedyktynka, zwana Nadreńską Sybillą; Doktor Kościoła (2012).

Słownik języka polskiego PWN

druga «godzina druga po południu lub w nocy»
druga klasa
1. «typ wagonu kolejowego albo pomieszczenia na statku lub w samolocie z mniej wygodnymi urządzeniami niż w klasie pierwszej»
2. «drugi gatunek towaru»
drugie pot. «drugie danie»
drag, drug [wym. drag] środ. «narkotyk»
drug zob. drag.
bieg pierwszy, drugi, trzeci, czwarty itp. «poszczególne przełożenia skrzyni biegów, umożliwiające różne stopnie szybkości jazdy pojazdów mechanicznych»
drugi I
1. «będący ostatnim elementem zbioru składającego się z dwóch jednostek lub jedną z dwóch części, na które można coś podzielić»
2. «pozostający w opozycji do pierwszego»
3. «podkreślający podobieństwo do kogoś, czegoś»
4. «mogący zastąpić nam kogoś lub coś»
drugi II «drugi dzień miesiąca»
drugi III «ktoś inny»
drugie danie «potrawy podawane w czasie obiadu po zupie»
drugie ja zob. alter ego.
drugie śniadanie «posiłek spożywany między śniadaniem a obiadem»
drugi gatunek «drugi stopień jakości towaru»
oparzenie pierwszego, drugiego, trzeciego lub czwartego stopnia «oparzenie skóry określone w zależności od jej uszkodzenia»
równanie kwadratowe, równanie drugiego stopnia «równanie, w którym niewiadoma występuje w drugiej potędze»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia