średnia

Encyklopedia PWN

mat. liczba charakteryzująca w pewien określony sposób n liczb: a1, a2, ... , an, zawarta między najmniejszą i największą z tych liczb;
dla liczb a1, a2, ... , an — liczba określona wzorem (a1 + a2 + ... + an)/n;
średnia geometryczna, średnia proporcjonalna,
dla dodatnich liczb a1, a2, ... , an — liczba określona wzorem ;
dla liczb a1, a2, ... , an, różnych od zera — liczba określona wzorem n/(1/a1 + 1/a2 + ... + 1/an);
dla dodatnich liczb a1, a2, ... , an — liczba określona wzorem ;
dla 2 dodatnich liczb a1 i a2 — liczba określona wzorem (a2a1)/(lna2 – lna1);
mat. dla liczb a1, a2, ... , an — liczba , gdzie p1, p2, ... , pn są parametrami (zwanymi wagami) niesumującymi się do zera, tzn. p1 + p2 + ... + pn ≠ 0.
w najszerszym znaczeniu jedna z podstawowych kategorii tworzących makrostrukturę społ., obejmująca ludzi usytuowanych na „środkowych” szczeblach hierarchii uwarstwienia, tj. pomiędzy klasą „wyższą” a „niższą”.
szkoła ogólnokształcąca lub przygotowująca do zawodu, po której ukończeniu absolwent otrzymuje świadectwo dojrzałości (maturę) dające prawo ubiegania się o przyjęcie na wyższą uczelnię.
w. w woj. dolnośląskim (pow. kłodzki, gmina Radków), nad Ścinawką;
astr. pojęcie wprowadzone w rachubie czasu — fikcyjny punkt poruszający się po równiku niebieskim ruchem jednostajnym z prędkością kątową równą średniej prędkości Słońca prawdziwego przemieszczającego się po ekliptyce.
geogr. góry o wysokościach do ok. 1500 m i większych wysokościach względnych;
część Beskidów Zachodnich, → Beskid Makowski.

Słownik języka polskiego PWN

średnia «wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę»
klasa średnia «grupa ludzi zamożnych o ustabilizowanej sytuacji finansowej i zawodowej»
samogłoska średnia «samogłoska wymawiana przy niewielkim wzniesieniu języka ku sklepieniu jamy ustnej»
szkoła średnia «szkoła ogólnokształcąca lub zawodowa, po której ukończeniu otrzymuje się świadectwo dojrzałości»
średnia arytmetyczna «iloraz otrzymany z podzielenia sumy danych liczb przez ich ilość»
średnia harmoniczna «liczba, której odwrotność jest średnią arytmetyczną odwrotności danych liczb»
waga średnia «kategoria zawodników o wadze ciała: w boksie od 71 do 75 kg, w zapasach od 74 do 82 kg, w dżudo od 78 do 86 kg, w podnoszeniu ciężarów od 70 do 83 kg»
średni
1. «znajdujący się pomiędzy najmniejszą a największą wartością jakiejś wielkości»
2. «będący wynikiem dzielenia sumy pewnych składników przez ich liczbę»
3. «zwykły, przeciętny»
4. «niezbyt dobry, nieciekawy»

• średnio
biegi średnie «biegi na dystansie od 800 do 3000 m»
fale średnie «fale radiowe o długości 100–1000 m»
wyciągnąć średnią «obliczyć średnią z danych liczb»
wykształcenie średnie «zasób wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole średniej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia