łąkowa

Encyklopedia PWN

bot. dawna nazwa tymotki łąkowej, → tymotka.
wyczyniec łąkowy, Alopecurus pratensis,
wieloletnia pastewna trawa z rodziny wiechlinowatych (traw);
konne narzędzie roln. w formie trójkątnego płaskiego noża do ścinania kęp i kretowin na łąkach.
świergotek łąkowy, Anthus pratensis,
ptak z rodziny pliszkowatych;
świetlik łąkowy, Euphrasia rostkoviana,
gatunek z rodziny trędownikowatych występujący w Europie;
wiechlina, wyklina, Poa,
rodzaj z rodziny wiechlinowatych (traw);
roln. rośliny uprawiane w polu, na łąkach i pastwiskach, dostarczające paszy zwierzętom hodowlanym;
zielonki, pasze zielone,
zielone części roślin zebrane na wysokowartościową paszę;
arnika górska, kupalnik górski, pomórnik, pomornik, Arnica montana,
gatunek byliny z rodziny astrowatych (złożonych) o zasięgu borealno-górskim;
niepożądane rośliny występujące wśród roślin uprawnych na polach, łąkach, pastwiskach oraz w lasach;
darniowa ruda, ruda łąkowa,
skała osadowa składająca się gł. z limonitu z domieszkami substancji ilasto-mułkowej, szczątków roślinnych, niekiedy syderytu, wiwianitu i in.;
wąwóz w północnych stokach Małych Pienin, na wschód od Szczawnicy;
koniczyna, Trifolium,
rodzaj z rodziny bobowatych (motylkowatych);
konietlica, Trisetum,
rodzaj z rodziny wiechlinowatych (traw);
kostrzewa, Festuca,
rodzaj z rodziny wiechlinowatych (traw) .
kupkówka, rżniączka pospolita, Dactylis,
rodzaj z rodziny wiechlinowatych (traw);
łąka, łąka trwała, łąka naturalna,
teren pokryty zwartą roślinnością zielną złożoną z licznych (300–400) gatunków, przeważnie wieloletnich traw, roślin motylkowych, turzyc, ziół i chwastów, które tworzą różnorodne zbiorowiska w zależności od warunków siedliskowych i pratotechnicznych (pratotechnika).
nauka obejmująca całokształt wiedzy o łąkach i pastwiskach, nazywanych ogólnie użytkami zielonymi, działalności gosp., której zadaniem jest pozyskiwanie możliwie wysokich plonów pełnowartościowej paszy (zielonej i siana) dla zwierząt gospodarskich oraz utrzymywaniu tych użytków w wysokiej kulturze rolnej.
bot. gatunek trawy, → konietlica (łąkowa).

Słownik języka polskiego PWN

koniczyna łąkowa, czerwona «koniczyna o długich łodygach i kwiatach różowych z purpurowym odcieniem»
konietlica łąkowa «pastewna trawa rosnąca w luźnych kępkach»
ruda darniowa, łąkowa «skała osadowa powstająca w bagnach, jeziorach i na torfowiskach»
łąka «teren gęsto porośnięty roślinami, głównie trawami, używanymi na paszę lub do wypasu; też: rośliny porastające ten teren»
• łąkowy
strug łąkowy «narzędzie rolnicze w formie trójkątnego, płaskiego noża do ścinania kęp i kretowin na łąkach»
torfowisko niskie, łąkowe «torfowisko mające przepływ wody, dające torf o małej wartości opałowej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia